m Saranı bayıra çıxarmağa çalışdı.
-Sara, sənin burda nə işin var? Biz ayrılmışıq.
-Səninlə danışmalıyam.
-Yaxşı.Gəl, bayırda danışaq,- deyib qolundan tutub bayıra aparanda Sara qolunu Səlimin əlindən çıxarıb içəri girdi.
-Yox, Səlim içəridə danışaq. Bayır soyuqdu,-dedi və Aylini gördü pilləkənin başında. Səlim də içəri girəndə Aylini gördü. Heç də istəmirdi belə halla üzləşmək. Sara öncə Səlimə, sonra Aylinə baxdı:
-Mən, onsuzda, bilirəm,evliliyiniz həqiqi deyil. Sevmirsiniz bir-birinizi. Mən bu evliliyi daha erkən bitirmənizin vacib olduğunu deməyə gəldim.
Bu sözdən ikisi də çaş-baş qaldı.
-Sən nə danışırsan, Sara,-Səlim elə bunu soruşmuşdu ki, Sara sözü ilə onu şok etdi.
-Mən hamiləyəm,Səlim,-dedi və Aylinə üzünü tutub,- Səlimlə mənim uşağımız olacaq,-deyərək Səlimin əlini tutdu.
Aylin üzünə çırpılan bu həqiqətdən donub qalmışdı. Səlimin vəziyyəti də heç ondan fərqlənmirdi. Səlim çarəsiz və yalvarış dolu baxışlarla Aylinə baxdı. Aylin özünü güclə saxlamışdı." Ağlama bunların önündə",-ürəyində danışdı.
-Təbrik edirəm sizi,-dedi və kəskin baxışlarını Səlimə çevirdi.
Səlimin gözlərində heç belə çarəsizlik görünməmişdi. İndi o, nə edəcəyini bilmirdi. Uşağı olacaqdı. Onun körpəsi.Sevmədiyi qadın olan Saradan. Çox təəssüf olsun ki,bu həqiqəti o,çox gec anlamışdı. Və çox təəssüf ki, sevdiyi qadın onu sevmirdi. Bu əzabla necə yaşayacağını bilmirdi. Ortada günahsız bir körpə var idi. Bir yanda sevdiyi qadın, bir yanda isə canından, qanından olan körpəsi.

Səni düşünürəm, eşqindən hərdən
Yanır alov-alov qəlbim, qoy olsun.
Elə sevirəm ki səni, qoy səndən
Sənə bənzəyən bir uşağım olsun.

****
Həmişə araya ayrılıq girən zaman dərk edirik ki, aşiqiq. Yoxsa ölüb getsək,anlamarıq. Sevgi insanı ən çıxılmaz vəziyyətə salandır. Sevgidir, səni güldürən,ağladan. Sevgi hər şeyə qadirdir. Əgər sevirsənsə, ağlı başında davranış sərgiləmək çətindir. Çünki nə illah etsən də, səhvi səhv dalınca aparacaqsan. Sevgidə məntiq olmur, sadəcə hisslərə yer var