orda.

***
Sara ikisini də verdiyi xəbərin şokunda qoyub çıxıb getmişdi. Aylin donuq gözlərlə Səlimə baxırdı. Səlim isə gözləri ilə anlatmağa çalışırdı. Sevgisini, peşmançılığını... Amma nə fayda? Etdiyi səhvin bədəlini ödəyirdi indi. Sevdiyi qadın artıq şokdan ayılmış və anlamağa çətinlik çəkdiyi bir baxışla ona baxıb otağına girmişdi. Qapısını da içəridən bağlamışdı. Səlim nə etdiyini anlamadan yuxarı qalxdı. Qapını açmaq istəyəndə qapının qapalı olduğunu gördü.
-Aylin...-Qapını döydü,-Aylin,xahiş edirəm, aç qapını.
-Yuxum gəlir. Yatacam, Səlim. Mənimlə nə danışacaqsan ki?-gözünü silərək özünü ələ almağa çalışdı. İstəmirdi danışanda ağladığı hiss olunsun. Amma səsindəki qəhəri Səlim duydu.
-Aç qapını. Mənə bax. Aylin, xahiş edirəm. Sara ilə mən..
Aylin ona sözünü bitirməyə icazə verməmişdi.
-Səlim, Sara ilə sən mənə maraqlı deyilsiniz. Sizə xoşbəxtlik arzu edirəm. İndi isə xahiş edirəm, qapıdan çəkil, yatacam,-dedi və saxlamağa çalışdığı yaşlar gözündən axmağa başladı. Dodaqlarını dişləyib ağlamağına mane olaraq danışırdı.
-Aylin!!! Danışmağıma icazə ver.
Aylinin səbri son həddə idi. Gözünü silərək bayıra çıxıb əsəb ilə :
-Nə danışacaqsan? Saranı necə hamilə qoyduğunu? Narahat olma. 7 yaşında bir uşaq deyiləm. Necə hamilə qalınır, bilirəm. Mənə gecələrinizdən danışmağına ehtiyac yoxdur.
Səlimə danışmağa macal verməyib sözünü deyib qapını çırparaq otağa girdi. Səlim donub qalmışdı. Aylin fırtına kimi hər şeyi sovuraraq dağıdıb otağına getmişdi. Səlim danışmağın yersiz olduğunu anlayıb öz otağına getdi.Düşünməkdən yata bilmirdi."Aylin axı niyə ondan incidi?Turalına daha tez qovuşmaq istəyən o deyildi sanki".Əsəbiləşdi. Düşünmək ona yarımırdı. Düşündükcə daha dəli olur,düzgün qərarlar vermək yerinə, əksinə ,daha da dibə batırdı. "Mən niyə onu yola gətirməyə çalışıram", - deyə düşündü. Qalxıb saata baxmaq üçün telefonu götürdü. Təəccübləndi :"Hansı ara bu qədər vaxt keçdi ki",-deyə düşündü. Saat artıq 11-in yarısı idi. Tez yerindən qalxdı. Aylinlə hər