birləşdirdi. -Ata... -Yox, qulaq as! Mən sənə demişdim ki, hər şey bir il yarım sonra sizin verəcəyiniz qərardan asılı olacaq. Nə olar, indiki sən deyirsən bir il kifayətdir, lap yaxşı. Mən razıyam. O zaman ,elə bu gün axşam evdə Bahar ilə səndən verdiyiniz qərarı soruşacağam. Əgər ikiniz də bu evliliyi davam etməyə razısınızsa, məndan xoşbəxt adam yoxdur, vallah. Amma əgər biriniz də olsa, tərəddüd edirsinizsə boşanacaqsınız. -Ata... -Mənim deyəcəklərim bu qədər. Hə, yox əgər sən qərar vermək üçün bir az daha vaxt istəyirsənsə, o zaman Türkiyəyə yol açıqdır. Elə bu gün biletləri sifariş edim. Bircə bunu bil ki, oğlum, mən Baharı ən az sənin qədər çox istəyirəm və bir daha onu incitməyini gözə almayacağam. -Yaxşı, olsun!- Yaşar dərindən nəfəs aldı.- Heç olmasa bu həftə burada qalmağıma icazə ver. Qərarımızı sənə həftə sonu bildirək. -Sən bir həftəyə kiminsə fikrini dəyişmək istəyirsən ,yoxsa öz fikrini dəyişəcəyini düşünürsən?- Fatehin qaşları qalxdı. Oğlunu da gəlini kimi qıcıqlandırmaq ona əsl zövq verirdi. -Səndən bir həftə istəyirəm. -Olsun, olsun. Nə deyirəm ki? Bir həftə sənindir. İstədiyin kimi istifadə et, amma həftə sonu axşam ikinizi də mənə qərarınızı bildirməlisiniz. -O zaman bu bir həftə ərzində bizdən harada olduğumuz, nə etdiyimiz barədə heç nə soruşmayacaqsan. Fateh əllərini havaya qaldıraraq çiyinlərini çəkdi; bununla da razılığını vermiş oldu.Yaşar otaqdan çıxdıqdan bir xeyli sonra da onun üz ifadəsi dəyişmədi. Bir ata kimi ,bir qayınata kimi sevinirdi. Gəlini kimi oğlunun da eyni hissləri paylaşması və bir ilin hər şeyi yaxşılığa doğru dəyişməsi onu xoşbəxt edirdi. -Bahar, səni yola sala bilərəm. -Şef , sənin hələ çox işin var, mən isə evə getməliyəm.- əyninə paltosunu keçirdikdən sonra şarfını boynuna sarımağa başlayan Bahar yenə süni gülümsəməni işə saldı. -Mən işlərimi sonra da gəlib edə bilərəm. Saat 10-dur, səni tək qoymaq istəmirəm. -Şef , mən həmişə saat 10-da evə getmişəm və çox vaxt tək getmişəm. Ehtiyac yoxdur.- Bahar bir daha