a gülümsədi və Elvin bu təbəssümün vermiş olduğu ağırlıqdan uzaq olmaq üçün gözlərini qaçırdı. -Heç olmasa, dayanacağa qədər yola salım, - deyə iş gördüyü otağın qapısından asılmış gödəkçəsini götürüb əyninə keçirdi. Bu dəfə Bahar etiraz etməyin yersiz olduğunu anlayaraq susmuşdu. Elvinin ona göstərmək istədiyi bütün yolları bağlamaq onun tərəfindən qəddarlıq olardı. Hətta azacıq da olsa bu onu xoşbəxt edirdisə, Bahar özü də sevinirdi. Onlar ikisi də restorandan çıxan kimi avtomobilin qarşısına yaslanıb dayanan Yaşarı görün ayaq saxladılar. Elvin irəli getmək üçün bir addım daha atmaq istəsə də çiynində hiss etdiyi toxunuş onu saxladı. Bahar gözlərini Yaşarın üzərindən çəkməmişdi, ancaq Elvinə demək istədiyini dilinə gətirmədən demişdi. Yaşar qamətini düzəltdi və bir iki addım irəli gəldi. Yoldaşının başqa kişiyə toxunduğunu görməməzlikdən gəlsə də , çiyinlərində hiss etdiyi ağırlıq onu boğurdu. Qanqaraldıcı məqamlardan biri də o idi ki, Yaşar heç nə edə bilmirdi. Gözləyirdi. Baharın nəhayət, həmin insanın yanından ayrılıb ərinə doğru gələcəyini səbrlə gözləməkdə idi. Bahar bütün gözləntiləri puç etmək üzrə mütəxəssis kimi Elvinə işarə edib -Gedək, -deyə restoranın qarşısından ayrılanda Yaşar yunruqlarını sıxdı. Elvin ər-arvad arasındakı münaqişədə özünü 3-cü və yersiz hiss etdiyi halda Baharı tək buraxmamaq üçün onunla birlikdə irəlilədi. Yaşar udqundu. Bütün hirsini boğa bilmək üçün soyuq duşa girməsi də kifayət etməzkən ,indi özünü ələ almalı olduğunu bilir və dərindən nəfəs alırdı. Elvin ilə birlikdə dayanacağa yol alan Baharın arxasınca getməmək , onun qıcıqlarina cavab verməmək üçün yerində dayanıb sayırdı. 1-2-3-4-5... Dayanacağa çatdıqlarında Bahar Elvinin üzünə baxmadan sakit səs ilə dilləndi. -Şef, sən getsən yaxşı olar. Elvin uzun-uzun qarşısında boynu bükük dayanan qıza baxdı. Onun üçün hər şeyi uçurub , dağıtmağa və yenidən yığmağa hazır idi, lakin əlindən heç nə gəlmirdi. Bu dəfə adəti üzrə kömək təklif etmədən, Baharın onun gözlərinə baxmasını