gətirdi. Şərab süzüb qədəhin birini mənə uzatdı. - Buyur. - Haradaydın? Bir həftədir şirkətə getmədiyini eşitdim. - Mən istirahətə getmişdim. Axşam gəlmişəm. - Nə? Təəccübdən az qala adımı unutmuşdum. Yəni bizim sevgimiz bu qədər idi? Ayrılığımızın üzərindən 1 həftə keçməmiş Kənan bəyin özünü tətilə atacağı qədər zəif idi? Çox pis olmuşdum. Qədəhdəki şərabı birnəfəsə başıma çəkib dolmuş gözlərimi Kənanın üzündə gəzdirdim. - Məndən uzaqda nəfəs ala bildiyinə inanmaq istəmirəm. Səsim istəmsizcə qısılmışdı. Kənan da qədəhi başına çəkib mavilərini üzümə sabitlədi. - Səndən uzaqda nəfəs ala bilmədim. - Görünür. Kinayə ilə güldüm. - Niyə gülürsən? Bəyəm istirahət tək sənin üçündür? - Doldur. - Qədəhi uzadıb davam etdim. - Mənim istirahətim, inanılmaz gözəl idi. Kənan qədəhləri doldurub mənimkini uzatdı. - İnanırsan, mənim istirahətim də çox gözəl idi. Çox əyləndim, çox yaxşı gəldi. Qədəhi yenə başıma çəkib Kənana uzatdım. - Doldur. - Yavaş - yavaş iç. - Yaxşı. Onu dinləmədən qədəhi başıma çəkmək istərkən, mədəm bulanmağa başlamışdı. Acqarına belə birdən içmək təsir etmişdi yəqin. - Vanna otağı hansıdır? - Sağdan ikinci qapı. Özümü dəhlizə atıb qapın zorla tapmışdım və içəri girər - girməz qaytarmağa başlamışdım. - Hümeyra, nə oldu, yaxşısan? Kənan az qalırdı qapını sındırsın. Tələsik üz - əlimi yuyub çıxdım. Elə o an Kənan belimdən tutub məni özünə tərəf çəkərək bağrına basdı. - Hümeyra, yaxşısan? Çox qorxutdun məni, sənə bir şey oldu sandım. Gəldiyindən bəri rəngin - ruhun qaçıb. Nə olub, yaxşısan? Onun nə dediyini eşitmirdim belə. Bu dəfə mən özüm qucaqladım onu. Nə çox darıxmışdım, o isti sarılma üçün, saçlarımda dolaşan isti nəfəs üçün. Göz yaşlarım axarkən, bir daha başa düşdüm ki, mənim xoşbəxt oldğum tək yer bura, Kənanın qollarının arasıdır. Mən məhz buradan başqa heç bir yerdə nə rahat yaşayaram, nə də nəfəs ala bilərəm. - Kənan, bağışla məni. Xahiş edirəm, bağışla… Həyat mənə ikinci bir şans olaraq səni verdi, amma mən hər şeyi məhv etdim. Bağışla, mən səni