? -deyib yerindən qalxaraq,-dur, gedək,-dedi.
-Aylin,səni incitmək deyil məqsədim. Sadəcə yadıma sala bilmirəm.Həmin gecənin səhəri çılpaq oyanmışdım. Düşündüm , bəlkə,olub.
-Sən necə olmasını istəyərdin? Aramızda nəsə olmasını ,yoxsa olmamasını?-deyərək meydan oxuyucu nəzərlərini Səlimə zillədi.
-Gözəl sualdı. Amma heç nə olmadığını dedin.
-Sözümü geri alıram. Özün düşün. Yadına sal o gecəni. Səncə,nəsə olub,yoxsa yox. İndi isə qalx,evə gedək.
Aylin istəyirdi ki, Səlim olanları özü xatırlasın. Ona görə də nəsə deməməyə qərar verdi.Səlimin isə fikirləri qarışdı. Başqa şeylər eşidəcəyini düşünsə də,Aylin onunla oyun oynayırdı. Dəqiq yadına sala bilməsə də, Aylinlə arasında nəsə olduğunu düşünürdü.
Evə çatanda anasıgil, qaynanasıgil də burda idi. Səlim onlara xəstəxanaya gəlmək yerinə evə gedib, hazırlıq görmələrini tapşırmışdı. Aylinin sevdiyi yeməkləri hazırlamışdılar. Aylin evə daxil olan kimi üstünə qaçıb qucaqladılar. Səlim həqiqəti deməmiş,sadəcə Aylinin yıxıldığını demişdi... Hər kəs axşam yeməyini yedikdən sonra evinə getdilər.
-Aylin, mən gedirəm. Bir az işim var. Bir azdan gələcəm, - deyib maşına minib əsəblə maşını sürdü.
***
Səlim Əlinin yalvarışlarına məhəl qoymadan onu bəsdir deyincəyə qədər döydü.
-Sən kimsən ki, Aylinə əl qaldırırsan? - deyib son yumruğunu da vurub onu yerə sərdi. Əsəbi hələ də soyumadığı üçün qayıdıb bir iki dənə də yumruq ilişdirdi...
Sonra da ordan çıxıb maşını birbaşa evə sürdü. Sara yolboyu ona 5 dəfə zəng etmişdi. Axırda düzgün etmədiyini düşünüb zəngi açdı.Sara salamsız-kəlamsız əsəblə danışmağa başladı.
-Səlim,mən hamilə olduğumu deyəndən bu yana sən nə zəng edirsən, nə mənim zəngimə cavab verirsən. Bəsdi daha. Məni niyə alçaldırsan?
-Sara, mən səni anlayıram. Ancaq mənim qədər sən də günahkarsan. Mən səndən ayrılmaq üçün gəlmişdim o gecə. İndi də deyirəm,məndən başqa bir şey gözləmə. Uşağıma atalıq edəcəm. Amma sən və mən artıq bir araya gələ bilmərik. Başa düş.
-Səlim,səhv edirsən. Peşiman