Bolum 20

Bəzən "hər şey yoluna girdi" deyirik, amma bir də baxırıq ki, hər şey yenə də yolundan çıxır. Qara buludlar nə qədər qovmağa çalışsaq da ,əl çəkmir başımızın üstündən. Zərbəni yadlardan gözləsək belə,ən yaxın doğmalarımız bizi yaralayır,ən uzaq olan yadlar isə yaramıza məlhəm olur. Həyat bu cür qəribəliklərlə doludur həmişə. Hər zaman hər şey ola bilər. Sən isə olanları əlindən bir şey gəlməyərək tamaşaçı qismində seyr edərsən.

***
Aylin gözünü astaca açaraq ətrafı seyr etməyə başladı. Bəyaz divarları görəndə təəccüblənərək təlaşlı şəkildə yerindən qalxmaq istəyəndə başında dəhşətli ağrı hiss edərək başını tutub üzünü turşutdu və ufuldayaraq üzünü çevirəndə baş tərəfində oturaraq yuxulayan Səlimi gördü. Səlim Aylinin hərəkət etdiyini hiss edərək durub təlaşla:
-Aylin yaxşısan? - deyə soruşdu.
-Mənim burda nə işim var, Səlim?-Başını tutub zarıdı.
-Başın ağrıyır?-deyərək Səlim yerindən qalxıb bir az da Aylinin yanına yaxınlaşdı.
-Axı mən bura niyə gəlmişəm?-sualı cavabsız qalan Aylin təkidlə bir daha soruşdu. Heç nə xatırlaya bilmirdi. Başında qopan hədsiz ağrılar və bədəninin key kimi olması heç də yaxşı bir şey baş vermədiyinin sübutu idi.
-İndi dincəl, sonra danışarıq.
Yavaş-yavaş Aylinin hafizəsi yerinə gəlirdi. Düşündü və ən son Nigarla Əlinin evinə gedəcəkləri ağlına gəldi. Daha sonrasını xatırlamağa çalışdı və gözlərini bərəldərək Səlimə baxdı və cəld yerindən durmağa çalışaraq:
-Nigar.. Nigar hanı?..-dedi.
Səlim Aylini sakitləşdirməyə çalışaraq :
-Narahat olma. İndi hər şey yaxşıdır Həkimlər sakitləşdirici verib ona. Bir azdan özünə gələr. Sən də uzan, dincəl bir az da,-deyərək Aylini yenidən yerinə uzatdı. Çarəsiz gözlərlə Səlimə baxdı. Olanlar hamısı gözünün önündə canlandı.
***
Nigar Aylini gözləmədən içəri daxil olub Əlinin otağına çıxanda Əlini qadınla birlikdə görəcəyini düşünsə də, gözləmədiyi tamam başqa şeylər olmuşdu. Qapını açıb sakit şəkildə nəfəsini tutub içəri girərkən hamamdan çıxan Əlini yarıçılpaq vəziyyətdə görüb