Xoşbəxt... Səhərə yaxın evə gələn evli cütlüyün harada gecələdiyi heç kimi maraqlandırmamışdı. Daha doğrusu, Fateh bu söhbəti qaldırmamaq qərarı almış və Yuliyaya da bu barədə ağzını açmağa qadağa qoymuşdu. Bahar sanki hər zaman belə imiş kimi bütün ailə üzvlərinin süfrə arxasında sakitcə etdiyi səhər yeməyindən sonra otağına qayıtdı. Atası ilə iş müzakirələrini bitirən Yaşar da dərhal özünü həyat yoldaşının yanına çatdırmışdı. Yaşar içəri kecəndə Bahar güzgü qarşısında oturmuş və üzünü həfif makiyaj ilə səliqəyə salırdı. -Harasa hazırlaşırsan?- Yaşar onun üzünə baxaraq soruşdu. Bahar ona baxmamaqda ziddiyyətli idi. Gözlərini qaldırmadan, boğazını işə salmadan başı ilə təsdiqini etdi. Təbii, bu Yaşarı razı salmamışdı. Gecə baş verənlərdən sonra Baharın yenidən başlanğıc nöqtəsinə qayıtması; nə yolda, nə evdə onu dindirməməsi bir qırağa, indi də danışmaması və özünü soyuq aparması dözülməz idi. Bahar ayağa qalxıb yatağın üzərinə qoyulmuş çantası üçün irəliləyəndə Yaşar onu qolundan tutub özünə tərəf çevirdi. Bu toxunuşsa əsla sərtlik yox idi. Yaşar çox ehtiyatlı idi. Astaca əlini qaldırıb Baharın saçlarına toxunanda və gözləri ilə dərisinə izlər qoyanda belə nəvazişi azalmadı ki, əksinə artdı. -Bahar, bir həftə sonra gedirəm.- Səsi çox sakit idi. Və bu onsuz eşitdiyi ilə təsirlənən Baharı daha çox təsirləndirirdi. Qız heç nə demədi. Heç Yaşarın gözlərinə baxmağa da cürət tapmadı özündə. Yaşar da onu gözləmədən növbəti cümləni sapa düzdü. -Atam isə bizdən cavab gözləyir. Kişi illah dirəşib ki, bizi boşatdıracaq. Yaşarın dodaqlarından xəfif gülümsəmə ötdü, fəqət Baharın üz ifadəsi dəyişmədi. Qız həyəcanını ört-basdır etməyə çalışarkən bütün diqqətini ərində cəmləmişdi. -Biz də gərək cavab verək ona. Ya boşanır , ya da bu evliliyi davam etdiririk. Bahar... Bahar nəzərlərini ərinin gözlərində gəzdirdi. -Sən... Elə indi boşanaq desən mən and içirəm ki, səni buraxacağam. Söz verirəm : heç nə deməyəcəyəm. Təki sən həqiqətən ,bütün ürəklə bunu istə və xoşbəxt ol.