“Evlənməliyik, çünki hamiləyəm” desəm olmazdı. “Hamiləyəm, buna görə evlənməliyik” desəm heç olmazdı. Nə deyəcəyimi heç bilmirdim. Düşüncələr içərisində ünvana çatmışdım. Evə doğru addımlarkən məni bir həyəcan bürümüşdü. Kənanın nə reaksiya verəcəyi çox maraqlı idi. - Kənan, Qapının açıq və içərinin qaranlıq olduğunu görüb onu səsləyərək içəri daxil odum. Dəhlizdə irəlilərkən qulağıma xoş bir musiqi sədası doldu. Rəşid Behbudov - Alagöz. Bu mahnını o qədər sevirdim ki, hər eşidəndə gözlərim dolurdu. İndi də duyğulanmışdım. Otağa daxil olduğumda gözlərimə inana bilməmişdim. Ətrafda gözəl qoxulu şamlar, bəzənmiş süfrə və mənə tərəf gələn, səliqəli geyimli Kənan. Yaxınlaşıb əlini uzatdı, mən də öz növbəmdə bir addım atıb əlimi ovucuna yerləşdirdim. Məni bağrına basdı. Olduğumuz yerdə dayanıb özümüzü mahnının gözəlliyinə təslim etmişdik. - Bilirsən, bu mahnını Cahangir Cahangirov həyat yoldaşına həsr edib. - Bilirəm, hətta mahnının sözlərinin az olmağı bəstəkarın istəyidir. - Düz bilirsiniz, Hümeyra xanım. Mahnının hər kəliməsində, musiqinin hər notasında onun həyat yoldaşına duyduğu məhəbbət hiss olunur. ‐ Sənin keçmiş mahnıları bu qədər bəyəndiyini bilmirdim. - Əsl mahnı məncə elə onlar idi. Bəyənməmək olar? Başımı Kənanın çiyninə yasladım. - Düz deyirsən… Mahnı bitdiyində başımı qaldırıb onu süzdüm. - Kənan, mən səninlə bir məsələ haqqında danışmalıyam. - Elə məndə… - Onda ilk sən buyur. - Gözlə cəsarətimi toplayım. Sözünü deyib masaya yaxınlaşaraq içki süzdü və bir nəfəsə başına çəkdi. Onun bu yeniyetmə hərəkəti ürəkdən gülməyimə səbəb olurdu. - Hümeyracan, - yaxınlaşıb əllərimdən tutdu. - Səni tanıdığım gündən, qəlbimin sahibinə çevirilmisən. İndi də evimin xanımı, həyatımın digər yarısı olmağını istəyirəm. Evlən mənimlə. Məni dəli bir ağlamaq tutmuşdu. Dayanmadan hönkür - hönkür ağlayırdım. - Nə oldu? Yaxşısan? Hümeyra, bax, bu dəfə də qəbul etməsən… Kənanın mənə sabitlənmiş təlaşlı baxışları ağlamağımı şiddətləndirirdi. - Mən bir aydır bunu gözləyirəm, niyə