ə qəbul etməyim? - Nə? - Sən təklif etməsən mən edəcəkdim. Sözlərimdən sonra Kənan gülməyə başlamışdı. Mən ağladıqca o, gülürdü. Mənim hönkürtü səsim, Kənanın qəh - qəhə səsi otağı öz ağuşuna almışdı. Bizi görən olsa dəqiq dəli olduğumuzu düşünərdi. İdeal cütlük. - Gəl buraya. Kənan belimdən tutub məni bağrına basdı. - Kənan, mən o gün, o otaqdan qaçdığım üçün çox peşmanam. Səninlə evlənməyi, ailə olmağı hər şeydən çox istəyirəm. - Sən bu həyatda başıma gələn ən gözəl şeysən. - Səni çox sevirəm, Kənan. - Məndə, Hümeyra. Bir müddət elə durduqdan sonra masaya keçib yeməyə başladıq. - Yeməklər çox gözəl görünür. - Gözəl bir axşam keçirək istədim. Hümeyracan, sən xəstələnib burada qaldığın müddətdə mən o qədər xoşbəxt idim ki, sözlə ifadə edə bilmirəm. Sən öz evinə qayıtdığın zaman bu ev mənə çox boş, sıxıcı gəldi. O zaman başa düşdüm ki, artıq sənsiz olmaz. Kənan qədəhlərə şərab süzüb birini mənə uzatdı. - Yox, mən içə bilmərəm. - Niyə ki? Sevdiyin şərabdandır. - Ona görə yox. İçmək istəmirəm. - Yaxşı… Deyirəm, gələn aydan toy hazırlıqlarına başlayaq. - Niyə, bu ay deyil? Kənan özünü itirmiş halda qaşlarını düyünlədi. - Səni tələsdirmək istəmirəm. Rahat - rahat hazırlıqlarını gör deyə dedim. - Mən yox, amma başqası tələsir. - Kim? Kənan tamam çaşmışdı. Onun bu halına gülməmək üçün özümü zorla sıxırdım. Ayağa qalxıb yaxınlaşaraq əlini əlimə aldım və qarnıma yaxınlaşdırdım. - Körpəmiz. Kənan diqqətlə məni süzüb ayağa qalxaraq qısıq səslə dilləndi. - Hamiləsən? Başımı yellədim sadəcə. Kənanın gözləri dolmuşdu. Məni bağrına basıb saçlarıma öpüş qondurdu. Hər ikimiz çox sevincli idik. .- Xoşbəxtliyinn ölçü vahidi varmı? Eşitdiyim tanış cümlə ürəkdən gülməyimə səbəb olmuşdu. Onun həyatımın digər yarısı olduğundan bir daha əmin olmuşdum. 10 gün sonra. Geyindiyim ağ don və saçıma taxdığım gül çələngi mənə çox yaraşmışdı. Güzgünün qarşısıda dayanıb əksimi süzdüm. Gözəl və xoşbəxt görünürdüm. Pərdəni aralayıb həyətə boylandığım zaman, ilk gördüyüm valideyinlərim olmuşdu.