Bolum 21

Bəzən bizə aid olmayan şeyi bizə aid imiş kimi sahiblənirik və sonra əlimizdən çıxıb aid olduğu yerə gedəndə tutub saxlamağa çalışırıq.İnsan məhz belə bir varlıqdır ki,ona aid olmayanı istəyir,ona aid olanı isə heç görmür belə. Bu da insanın nankorluğudur.Sonra da ona aid olan,da olmayan da əlindən gedəndə başlayır başına döyməyə. Hər şeyin qədrini vaxtında bilmək lazımdır.

***
Aylin Səlimin belə addım atdığının səbəbini heç cürə başa düşə bilmirdi. Axı onun üçün beləsi daha yaxşı olmalı idi. "İki-üç aya Saranın qarnı böyüməyə başlayanda nə edəcək bəs?İndidən evlilik sonlansa, ən azından heç kim heç nə anlamazdı. Səlim də Sara ilə rahatca evlənərdi. Nəvəsi olacağını öyrənəndə Kazım əmi də daha qarşı çıxmazdı onlara". Otağında oturub bayaqdan bunları düşünən Aylin bir nəticəyə gələ bilmirdi. Səlimin də bu evliliyi bitirməyinə razı olacağını düşünmüşdü.Artıq plan da qurmuşdu. Çıxıb gedəcəkdi buralardan.Özünə yeni bir həyat quracaq idi. Tibb təhsilini xaricdə tamamlayıb əsl bir cərrah olacaqdı. Evlənməsə də,xoşbəxt ola bilərdi. Hətta himayəsinə bir uşaq götürə də bilərdi. Mütləq evlənmək məcburiyyətində deyil ki. O, bunları düşünsə də, Səlim keçi inadı sayəsində bütün xəyallarının üstündən xətt çəkmişdi. Aylin nəyi olsa da, Səlimin boşanmağa razılıq verməyəcəyini ağlına belə gətirməmişdi. Daha artıq düşünmədən özünü çarpayının qollarına atıb bir az yatmaq istədi. Beyni suallarla dolu olsa da, hamısını bir kənara atıb gözlərini bağlayaraq düşüncələrə son qoydu.

***
Gülnarə xala artıq işinə geri qayıtmışdı. Neçə dəfə başqa köməkçi işə almaq istəsələr də, nəsə bir problem çıxmış, alınmamışdı. Nəhayət ki, Gülnarə xala işinə qayıtmışdı. Səhər onlara mükəmməl səhər yeməyi hazırlamışdı.Səhər yeməyi vaxtı Aylin boşanma söhbətini bir də açdı. Amma Səlim yenə də hirsləndi.
-Mən elə bilirdim ki, biz bu söhbəti dünən yekunlaşdırmışıq. Başqa söhbətə ehtiyac yoxdu. Müddət bitənə kimi evliyik,-yeməyini bitirməmiş masadan qalxdı, - sənə nuş olsun, - deyib çıxdı