ə sarılaraq keçirən cütlük səhər də özlərini heç nə olmamış kimi aparmağa çalışırdılar. Bu çətin idi, fəqət mümkünsüz deyildi. Həmişə olduğu kimi Bahar hazırlaşdıqdan sonra Yaşar onu işə apardı, özü də ofisə yollandı. Əlbətdə, Yaşar nə baş verdiyini bilmək istəyini Bahara göstərməyəcəkdi ,lakin mütləq bunu öyrənməyə çalışacaqdı. Ofisə çatar çatmaz ilk işi dünən Baharın dalınca göndərdiyi sürücünü yanına çağırmaq olmuşdu.
-Məni çağırmısınız, Yaşar bəy.
-Hə, keç ,Fərid.
-Buyurun.
-Dünən səni Baharı gətirmək üçün göndərmişdim yadındadırsa.
-Hə, Yaşar bəy, əlbətdə, yadımdadır. Sadəcə xanım mənimlə gəlməyəcəyini dedi.
-Mən də elə onu soruşacaqdım. Nə baş verdi? Niyə səninlə gəlmək istəmədi? Nə dedi?
-Vallah, heç nə ,Yaşar bəy. Mənə dedi özüm gedim, o da özü gələcək.
-Sən də mindin maşına getdin, belə də olmalı imiş kimi?- Yaşarın qaşları qalxdı. Bu Fəridi həqiqətən qorxuda bilmişdi. Ər-arvad işinə qarışmaq istəməsə də, işi onun üçün hər şeydən önəmli olduğu üçün sandığı açmaq qərarına gəldi.
-Düzünü desəm, Yaşar bəy, xanım başqa biri ilə söhbət edirdi və məni yola salıb onunla getdi.
Fərid Yaşarın üzündə açıq aşkar özünü göstərən qəzəbə şahid olduğunda dediklərinə min peşman olsa da ,gec idi.
-Mən elə bildim onunla gələcək sizin yanınıza, ona görə...
-Bundan sonra əgər səni Baharı gətirmək üçün göndərirəmsə, mənim yanıma onunla gələcəksən, belə axmaq səbəblər ilə deyil! Başa düşdün?!
Fərid qurumuş dilini işə sala bilmədiyi üçün sadəcə başını tərpətdi və Yaşarın,
-Gedə bilərsən.- deməsindən sonra otaqdan çıxdı.
Yaşar rəng alıb ,rəng verirdi. Qəzəb, hirs, nifrət; hamısı bir-birinə qarışmışdı yenə. Yenə, yenə, yenə! Yenə bu zəhrimara qalmış ad, yenə Sənan!Niyə? Niyə Yaşar artıq hər şeyi unutmağa hazır olduğu bir vaxtda o gəlir və üstdəki kartı çəkirdi ?! Və niyə onun həyat yoldaşı eyni səhvi dəfələrlə təkrarlayırdı? Yaşar yumruqlarını sıxdı. Hər şeyin yaxşı olacağı fikri həmişə qəzaya uğrayır və sağ çıxmırdı.
Bahar cismən mətbəxdə olduğu halda ruhən başqa