üçün xərcləmisən. Atan ilə, bütün dünya ilə mübarizə aparmısan. Oxu, bitir , sonra bir qız tap...
-Heç kim sən olmayacaq ,Bahar. - Sənanın yaşlı gözləri yenə onun üzünə dikildi. -Səni heç kim əvəz etməyəcək. Mən artıq bitmiş adamam . Heç vaxt özümə gələ bilməyəcəyəm.
Bahar ona doğru uzanan əli geriyə çəkilərək havada qoyanda Sənan səhv etdiyini dərhal anlamış kimi əli kimi başını da endirdi.
-Bağışla...
-Bəsdir üzr istədin. Bununla günahını yuya bilməyəcəksən. Bəzi səhvlər insan ölənə qədər bağışlanmır. -Bahar dərin bir nəfəs aldı və ardınca ayağa qalxdı.- Mən gedim daha.
Gözlərini irəli tuşlayıb, heç nə demədən yeriməyə başladı. Yolda Yaşarın yanına gedə bilməyəcəyini başa düşmüşdü. Özünü evə necə çatdırdığını belə bilmirdi. Yatağa uzanıb saatlarla eyni nöqtəyə baxmış, Yaşardan bunu gizlətməyin çox böyük səhv olacağını düşünmüşdü.
Telefon səs salanda Bahar diksindi. Elvin onun əyninə paltonu alaraq ,heç geyinmədən necə qapıya doğru qaçdığını görə və arxasınca adını səsləyə bildi ancaq. Bahar heç nə eşitmirdi. Onun əri ilə görüşə tələsdiyini və nə isə pis bir şey baş verdiyini düşünərək içi içini yeyirdi, lakin bir az sonra restorana gələn Yaşar bu fikirlərdən birini alt-üst etməyi bacardı. Baharın orada olmadığını və az öncə harasa qaçaraq getdiyini öyrənən Yaşar da cəld ayaqlandı. Özündən asılı olmayaraq hələ bir il əvvəl öyrəndiyi ünvana sürdü avtomobili. Ürəyində bunun olmayacağı arzusu və ümidi ilə gözləri yolda Baharı axtarırdı və nəhayət onu taksidən enən görüb sürəti azaltdı. Bəli, Bahar Sənanın yaşadığı binanın qarşısında düşürdü. Dünya Yaşarın başına fırlandı. Ürəyinin sancısı nəfəsini kəssə də, özünü toxtaqlayıb o da endi. Bahar binanın qarşısında dayanıb key kimi Sənanın qaldığı 3-cü mərtəbənin pəncərəsində dikmişdi gözlərini. Nə isə xatırlamış kimi anidən yeriməyə cəhd etdiyində qarşısını kəsən adamın əri olduğunu Bahar dərhal anlaya bilməmişdi deyə saniyələrlə onun üzünə heyrət içərisində baxdı. Bir il bundan öncə ona həyatının ən böyük