Bölüm 41

Yaşar qol saatına hər 3 dəqiqədən bir Baharın gəlişini bununla tezləşdirə biləcək kimi baxırdı. Cavidan ilə Mariyanın dəfələrlə qorxması üçün səbəb olmadığını deməsi də işə yaramırdı. Sürücü ilə əlaqə saxldıqdan sonra həyat yoldaşının özü gələcəyini deyərək onu yola salmasını və hal-hazırda Baharın harada olduğundan xəbərsiz qalması Yaşarı lap dəli etmişdi. Sırf bu gecə üçün bağladılmış restoran bomboş idi. Mariya ilə Cavidan üzərinə tünd mavi rəngli süfrə sərilmiş boş masa arxasında oturmuş, Yaşara bildirməməyə çalışdıqları halda həyəcanları üzlərindən oxunacaq qədər narahat gözləyirdilər. Zaman isə amansız idi. Bahar ilə danışmasının üzərindən 1 saata yaxın vaxt keçirdi. Kafe ilə restoran arasında ayaqla olsa belə cəmi 20 dəqiqəlik yol var idi. Yaşar 1 saat yarım sonra pencəyini əlinə alıb qapıya doğru addımlayanda Mariya ilə Cavidan da ayağa qalxdı.
-Yaşar, gözlə! - Cavidan dostuna çata bilib onunla üz-üzə dayandı.-Mən də səninlə gələcəyəm.
-Lazim deyil...
-Cavidan düz deyir. İndi sən özündə deyilsən, - Mariya etirazın qarşısını dərhal almağa çalışdı. -İkiniz bir yerdə axtarsanız yaxşı olar.
Yaşarın susması razılıq əlaməti olduğu üçün Cavidan onun ardınca irəlilədi. Qapıya çatdıqlarında Yaşarın telefon zəngi addımların dayanmasına səbəb oldu. Ekranda Bahar ismi iri hərflərlə işıqlanırdı. Yaşar titrəyən barmaqlarını güclə işə saldı.
-Bahar, haradasan? Necəsən? Nə olub sənə?
Yaşar bir nəfəsə dediyi sözlərdən sonra xəttin digər tərəfindən ancaq xırıltı eşitdi və gözlərini böyütdü. Mariya ilə Cavidan diqqət və həyəcanla gözlərini Yaşara zilləmişdilər.
-Bahar...
-Yaşar, mən...- Baharın səsi zəif və yorğun çıxırdı.- Mən evdəyəm.
-Bahar, nə baş verib?
-Heç nə. Sadəcə özümü yaxşı hiss etmirdim.
-Bahar...
-Yaşar ,bağışla məni, - Bahar halallıq alırmış kimi dillənəndə Yaşar lap dəliyə döndü.
-Bahar, evdə ol, mən gəlirəm indi.
Mariya və Cavidan Yaşardan normal cavab ala bilmədikləri üçün onun ardınca getdilər. Evdə sakitlik idi. Fateh ilə Yuliya