mənə danışacaqsan. - deyib barmaq silkələdi.
-Yaxşı! Baş bəlası,-deyib gülümsədi.
***
Sara Səlimə zəng edib onunla görüşmək istədiyini bildirəndə Səlim razılaşdı. Sara şirkətin aşağısında yerləşən kafedə oturub onu gözlədiyini bildirdi..Səlim şirkətdən çıxıb iti addımlarla ətrafa baxaraq kafeyə girib Saranın oturduğu yeri tapıb yanına yaxınlaşdı. Salamlaşarkən Sara Səlimi öpmək istəyəndə:
-Sara, insanlar var, nə edirsən. Ayrıldığımızı unutdun, deyəsən,- deyərək Səlim stula oturdu.
-Səlim, sən artıq məni heç itirib axtarmırsan. Bu nə deməkdi? Mən sənin uşağını dünyaya gətirəcəm...
-Sara, sənə bir şey deməliyəm, - Saranın sual dolu baxışları altında sözü necə deyəcəyini bilmirdi.
-Səlim, de, görüm nə olub axı.
-Aylin...-dedi və ardını deyə bilməyib susdu.Saranın sual dolu baxışlarını görüb sözünə davam etdi,- Bilirsən, o da hamilədir.
Sara bunu eşidən kimi yerindən dik atıldı .Əsəbiləşdi.
-Bu necə ola bilər?
-Sakit ol, Sara. Səsini yüksəltmə. Təklikdə deyilik. Ətrafda adamlar var,-deyib insanlara baxdı. Ətrafdakılar onlara baxırdı.
-Məni ələ salırsan sən? - deyib bir az möhkəm danışdı.
Səlim onu götürüb ordan bayıra çıxardı. Maşında oturdular. Bu vaxt Onları Səlimin atası Kazım Məlikzadə gördü və əsəbləşdi.
-Bu ləçər oğlumun yaxasından düşməyib, demək.
Saranı maşına mindirdikdən sonra, - indi danışa bilərik, - dedi Səlim.
-Sən necə əminsən ki, Aylinin uşağı səndəndi.? - Sara Səlimi yola gətirməyə çalışırdı.
-Sara, sən nə danışırsan? Əlbəttə,mənimdi. Sən nə danışdığını bilirsən?
-Səlim, o qız səndən istifadə edir. Bizi ayırmaq istəyir.
-Sara, yetər. Aylin haqqında artıq-əskik danışmağına icazə verə bilmərəm. O, mənim həyat yoldaşımdır.
-Səlim...
-Sus... Sara,ikinizin də uşağı mənimdir.. Səninlə bir səhv etdik... Belə olmağını heç istəməzdim.
-Sən peşimansan? - ağlamağa başladı,-əgər elədirsə, mən aldıra da...
-Bəsdir,Sara. Uşağın günahı nədir? Sadəcə mən belə birlikdə olmaq istəməzdim.Bilirəm, sənin qəlbin yaralıdır. Mən yaralamaq