idi. Nəhayət,bir gün, Səlimə açıb hər şeyi danışmaq qərarına gəldi. Səlim arada Saranın evinə gəlir,birlikdə zaman keçirirdilər. Belə günlərin biri idi. İkisi də oturub televizora baxırdı. Sara bütün günü bunun üçün özünü hazırlasa da, hər şeyi deməyin zamanı çatanda yenə də həyəcanlanırdı. "Bəlkə,Səlim bundan sonra məni qəbul etməz". Düşüncələrini bir kənara qoyaraq özünü ələ alıb:
-Sevgilim, mən sənə bir şey deməliyəm, - dedi.
-Buyur, Saram, - Səlim nəzərlərini filmdən çəkmədən Saraya cavab verdi .
-Səlim... - Sara Səlimin diqqətini yayındırmaq üçün televizoru söndürdü..Səlimin təəccüblü baxışları altında Sara ağlamağa başladı...
-Saram mənim ,nə oldu?-deyib gözlərini sildi...
-Səlim, bəlkə də, bunu eşidəndən sonra sən məndən ayrılacaqsan. Mən səni anlayacam... Nə olsa da ,səndən gizlədə bilmərəm. Bir müddət sonra biz evlənəcəyik.. Bunu deməliyəm, - Səlimin suallarla dolu baxışları altında hər şeyi etiraf etdi,-Səlim mən iki il öncə təcavüzə məruz qalmışam,-deyib ağlamağa başlayanda Səlim təəccübdən bərələn gözlərini Saranın ağlayan gözlərinə zillədi.
-Sara!!! Bu nə deməkdi!!! Nə danışırsan!?!?
-Bilirdim, məni qəbul edən deyilsən. Ailənin məni istəməməsi, əslində, düzgündür. Mənim kimi rəzil bir qadını...
-Sara, sus.. Elə demə, - deyib ağlayan Saranı qucaqladı,-elə demə.Kim olub ? Mənə niyə indi deyirsən?
-Daha öncə deməyə çalışdım,amma deyə bilmədim,-hələ də ağlamağa davam edirdi.
-Yaxşı,Sara. Ağlama. Hər şey düzələcək narahat olma. Bəs kim idi, o?
-Sevdiyim olub,-deyərək başını aşağı saldı,- ona inanırdım,amma mənə təcavüz etdi,-gözlərindən axan yaşları saxlaya bilmirdi. Bir anda keçmiş günlər gözünün önündə canlanmışdı. Atası,anası,onlar və o...
-Yaxşı,sakitləş. Sakitləş. Düzələcək. Narahat olma.

***
Sara əsəblə evdə o yan-bu yana gəzişəndə qapının zənginin səsini eşidib sevindi. Qapını açaraq "Səlim" dedi. Elə o an gülüşü üzündə donuq təəccübə döndü.

Qismət belə imiş, nə edim axı?
Səninlə yollarım kəsişə bilmir.
Bir gülən məhəbbət