təlaşa düşdü. Səlimin qışqıraraq, - Niyə???? - deməsi ilə Aylin diksindi. Axı hansı ağılla o sənədi açıqda qoymuşdu? Özünə əsəbiləşdi. Səlim öz - özünə nəsə danışaraq oturdu. Aylin Səlimə yaxın gələrək onu yola gətirməyə çalışdı.
-Səlim... Elə deyil... Mənə qulaq as, - Başını aşağı salaraq oturan Səlimin çiyninə qoydu əlini. Səlim ani hərəkətlə Aylinin əlini çəkib ayağa qalxdı.
-Məndən boşanmaq istəmə səbəbin demək bu idi, - deyə təkrar etdi,-mənə əsəbiləşirdin ki, boşanmamış Saranı hamilə qoymuşam. Bəs sənin etdiyinə nə ad vermək olar? Turalla hansı arada yatdın sən? - deməsi ilə Aylinin sərt şilləsini üzündə hiss etməsi bir anda baş verdi. Aylinin gözləri doldu, özünü alçalmış hiss etdi. Amma Səlimi də qınaya bilmirdi. Səlim ondan soruşanda ki,o gecə nəsə olub,gərək hər şeyi deyərdi. Axı boş-boş müəmma nəyə lazım idi?Sadəcə bir şillə ilə hər şeyə son qoymaq istəsə də,bu mümkün ola biləcək bir şey də deyildi axı. Səlim onu çox yaralamış olsa da,özündə də günah görürdü. Amma yenə də necə düşündü ki, uşaq başqasınındı? Məgər heçmi tanımadı Aylini? Əgər Səlimi sevməsəydi də,belə bir şey etməzdi.Qışqıraraq :
-Çıx otağımdan,- dedi və Səlimi itələyərək otaqdan çıxarmağa çalışdı.
-Həqiqətləri eşitmək xoşuna gəlmir, Aylin xanım?-Səlim otaqdan məcburi çıxarılaraq qışqırdı.
-Səlim, çıx!!! —dedi əsəblə. Gözləri əsəblə parıldayırdı.
-Əgər boşanmağı bunun üçün istəyirdinsə, olar, boşanarıq,-Deyib Səlim otağına getdi.
Səlimin içəri girməsi ilə kamodun üstündəki stəkanı güzgüyə vurub sındırması bir an çəkdi. Aylin səsdən diksinərək Səlimin arxasınca getmək istəsə də, getmədi.
***
Nigar Əlinin baxışlarından qorxaraq ehtiyatla ayağa qalxdı. Əlinin onun üstünə gəlməsi ilə o da geriyə doğru hərəkət edirdi. Əlinin amansız baxışlarından zalımlıq yağırdı. Nigar Əliyə qorxaraq baxırdı. İllərdir Əlini tanımamış olması onun qəlbini daha da incidirdi.
-Əli, yalvarıram, eləmə,-Nigar ağlayırdı. Çox çarəsiz idi və zalımdan aman diləyirdi. Ürəyindən ona birinin kömək etməyini