i keçirdi.Amma kömək edəcək heç kim yox idi. Təkbaşına idi. Əli Nigarın qorxaq nəzərlərinin müşayiəti altında onun üstünə yeriyib zərbə ilə onu yerə yıxdı. Geyindiyi köynəyin yaxasını cıraraq:
-Bilmirsən ki, çox naz aşiqi usandırır,-dedi,-Sən öz xoşunla mənim olsaydın, səni indi aldatmazdım,-deyib Nigarın koftasını bütünlüklə çıxarıb sinəsini məcburi öpüşlərə qərq etdi.Nigar avazı çıxdığı qədər qışqırsa da,köməksiz idi. Nigar daha bərkdən qışqıranda Əli onu vurmağa başladı.
-Səsini kəs. Əlimdən qurtula biləcəyini sanırsan? Səhv edirsən. Heç kim səni xilas edə bilməz,-deyib Nigarın axan göz yaşlarına məhəl qoymadan ona təcavüz etməyə çalışdı.
Əlinin nəfəsini boynunda,əllərinin təmasını bədənində hiss etdikcə iyrənirdi Nigar. Bir vaxtlar "sevirəm" dediyi insandan iyrənirdi. Əlinin əlindən qurtulmağa çalışdıqca Əli onu döyürdü. Qurtula bilmirdi o əclafdan. Çarəni sadəcə yalvarmaqda görürdü.Yalvarsa da ,bu zalım varlıq ona məhəl qoymadan öz ehtirasını söndürməyə çalışırdı. Nigar çırpındıqca haldan düşür,gücsüzləşirdi,amma heç nəyə nail ola bilmirdi.Dodaqlarında onun öpüşünü hiss etdikcə ürəyi bulanır,ödü ağzına gələcəkmiş kimi olurdu.Namusunu bu xain insandan xilas edə bilmirdi. Axırda qolları Əlini özündən uzaqlaşdırmağa çalışmaqdan taqətdən düşdüyü an Əli Nigarın bakirəliyini pozaraq hər şeyi sona çatdırdı.O, öz çirkin əməlini sona çatdırıb Nigara sahib olmuş, bu mübarizədən qalib çıxmışdı. Nigarın dünyası artıq qaralmağa başlamışdı. O,indi müqavimət etmədən sadəcə ağlaya bilirdi. Çünki üstündəki bu əclafdan qurtulmaq mümkün deyildi. Nigar sakitcə qarğışlar yağdırır və ağlayırdı. Artıq Nigar əvvəlki Nigar deyildi. Həyatının işıqlarını söndürən Əli,əslində,onun sadəcə qızlığını deyil, gələcəyini də almışdı əlindən.Əli İşini bitirdikdən sonra üzünü ağlayaraq qarğış yağdıran Nigara çevirib :
-Ağlama. Belə olmasını sən istədin, - dedi.
Nigar ayaqlarında, qarnında hiss etdiyi ağrıdan üzünü turşudub ağlayırdı. Divandakı qan ləkələrinə baxdıqca daha möhkəmdən