ağlayaraq:
-Allah sənin bəlanı versin!!! Sənə nifrət edirəm,alçaq!!!-deyib tələsik yerə düşən paltarlarını geyindi. Köynəyi yırtıldığı üçün əlləri ilə sinəsini tutdu.
Bu vaxt qapının az qala sınacaq şəkildə döyülməsinə ikisi də diksindi.
-Əli... Aç qapını... - Samir var gücü ilə qapını döyəcləyərək Əlini çağırırdı.Samirin səsini eşidəndə Nigarın gözləri yaşla doldu. Onu bu vəziyyətdə görməsini istəmirdi. Peşiman olmuşdu. Əlini seçdiyi üçün, inandığı üçün peşiman olmuşdu. Təmiz bir qız olan Nigar ləkələnmiş bir qadına dönmüşdü. Gözündən yaşlar sel kimi axdıqca Samirin səsinə cavab verə bilmirdi. Hıçqırıq səsi eşidilməsin deyə ağzını möhkəmcə sıxıb dayanmışdı. Əli isə artıq səksəkədə idi. Nə edəcəyini bilmirdi.
-Nigar!!! —key kimi olduğunu görüb Nigarı özünə gətirməyə çalışdı,-Nigar sakit ol. Onsuz da, evlənəcəkdik də. Yenə də evlənərik. Sən məni sevirsən. Mən də səni sevirəm. Gülüm, mənə bax, - Gözlərini bir nöqtəyə zilləyib ağlayan Nigarın başını özünə çevirdi. Nigar onun üzünü görən kimi özündən ixtiyarsız qışqırmağa başladı.
-Əl çək məndən!!! Əl çək!!!Alçaq!!! Toxunma mənə!!!
Samir səsi eşidib qapını qırmağa çalışdı.
-Nigar!!! Sən ordasan?! Nigar?-İlk cəhdi boşa getsə də,növbəti zərbədə qapı açıldı.Qapının açılması ilə Əli mətbəxə qaçaraq arxa qapıdan qaçdı... Nigarın üz- gözü yaralı,üstü-başı yırtıq,özü isə pərişan halda idi. Samir Nigarı belə vəziyyətdə görüb qorxdu. Nigara yaxınlaşdı.
-Nigar, sənə nə olub? O, sənə nə edib, - Nigarı qucaqlamaq istəyəndə Nigar qışqırdı :
-Mənə yaxın gəlmə,-gözlərini qaldırıb Samirə baxdı. Gözündən yaşlar axmağa başladı,-Yaxın gəlmə,-hönkürdü. Samir divandakı qan ləkələrini görəcək vəziyyəti anladı.Nigara baxdığı an gözündən yaş axdı.Yumruğunu sıxıb:
-O alçaq sənə... - sözünün ardını dilinə gətirə bilmədi, - O, bunu necə edib?-deyərək Nigarı qucaqladı.
-Əl vurma mənə,-deyərək inad etməyə cəhd göstərsə də, Samir onu buraxmadı. Daha da möhkəm qucaqladı. Nigar bu günün ağrısı ilə birgə illərin ağrısı ilə də Samirə