ə qısılıb ağlayır,içində yığılıb qalan əzabı tökürdü.
***
Nigar xəstəxanaya getməyə qəti şəkildə etirazını bildirmişdi..Kiminsə bunu bilməsini istəmirdi.
-Yox, Samir xəstəxanaya istəmirəm. Məni öz evimə apar, - demişdi. Utanırdı Samirdən. Özünü rəzil bir insan kimi hiss edirdi.Bədənini də,ruhunu da kirlənmiş hiss edirdi.Halbuki,o,sadəcə bir alçağın məzlum qurbanı idi.
-Yox, Nigar, heç olmasa,bu gün evində qalma. Mənim evimdə... - demişdi ki, Nigarın kəskin baxışını üzündə hiss etdi,-Nigar, məndən sənə zərər gəlməz. Mənə elə baxma. Əgər istəmirsənsə, mən səni məcbur etmirəm. Mənim evimdə rahat olmayacaqsansa, Aylingilə aparım.
-Yox, bu vaxtı Aylini təlaşa salmaq istəmirəm... Onun öz dərdi başından aşır. Demə ona,-deyib ağlamağa başladı. Samir onun saçını sığallayaraq təsəlli etməyə çalışdısa da,təsəllilər boş idi. Onun çəkdiyi acının yanında adi təsəllilər zəif qalırdı. Nigar sakitləşərək başını oturacağa qoyub gözlərini yumdu. Samir isə Nigar istəməsə də,onu öz evinə gətirdi. Onun tək qalmağını istəmirdi. Evə çatanda Nigar gözlərini açıb gəldikləri evə baxdı.
-Bura sənin evindi?
-Hə, Nigar,mənim evimdir.
-Yox,Samir. Burda qalmaq istəmirəm. Öz evimə apar, dedim axı.
-Nigar, xahiş edirəm, inad eləmə. Sən məndən pislik gözləyirsən?-deyərək küsgün baxışlarla baxdı,-Nigar,mənim ən son istədiyim şey belə deyil sənin canını yandırmaq . Xahiş edirəm,mənə inan. Bilirəm , mənə inanmırsan.
-Samir,mən bilirəm,sən mənə pislik etməzsən. Bilirəm,- yenə də gözündən yaş axdı.
-Onda düş aşağı,evə gəl,-Nigarın tərəddüdlə qapıya baxdığını görüb,-Mən gedəcəm,narahat olma. Sən tək qalarsan,-dedi. Ondan sonra Nigar aşağı düşdü. Samir qapını açaraq Nigara öndən yol verdi. Ürəyi niyəsə narahat deyildi. Samirə güvənirdi.
-Sən istəyirsən, yuyun. Yemək də var soyuducuda. Mən gedirəm... Nigar,narahat olma,burda güvəndəsən. Xahiş edirəm bir dəlilik etmə,- dedi və evdən çıxdı.Dəlilik dediyi şey intihar idi. Qorxurdu ki, Nigar özünə nəsə edər.
Samir çıxan kimi Nigar dəsmal tapıb