ğ qaşıq olmuşdu.Amma ikinci dəfə Nigardan heç nəyi gizlədə bilməmiş və onun ömrünə həmişəlik yadında qalacaq bir iz qoymuşdu.
Nigar bir müddət divanda oturub nə edəcəyi haqqında bağlı düşündü. Əlidən şikayət eləmək istəmirdi. Yoxsa hamı onun təcavüzə məruz qaldığını biləcəkdi. Bu isə onun üçün daha çətin olardı. Hər dəfə ona yazığı gələrək baxmalarını istəmirdi.Əli bu dəqiqə burda olsa, onu öldürməyə hazır idi,ona nifrət edirdi. "Kaş ki başdan Samiri sevəydim",-deyə düşünərək pəncərədən baxdı Gördüyü səhnə onun üzünün gülümsəməsinə səbəb oldu.
***
Nə Aylin, nə də Səlim yatmağa çalışsalar da,yata bilmirdilər. İkisi də bir-birini dəli kimi sevirdi,amma bir - birinə deyə də bilmirdilər. Arada olan yalnış anlamalar hər şeyi məhv edirdi.Səlim Aylinə başqasının toxunduğunu düşündükcə dəli olurdu. Əli ilə başını tutub otaqda o yan-bu yana gəzməyə başladı. Bir yandan da Sara gəlirdi ağlına. Sara da onun uşağını daşıyırdı axı. Aylinə əsəbiləşməyi nə dərəcə düzgün idi ki? Hər dəfə ona qarışan deyiləm,xətrinə dəyən deyiləm, desə də, Aylini görəndə özü ilə bacara bilmirdi. Aylindən uzaq durmaq ona ölümə bərabər gəlirdi. Bir anlıq uşağın özündən olduğunu düşündü. Aylinin "Uşaq sənindir" deməyini gözləyirdi. Amma Turalın adını çəkəndə əsəbiləşsə də,qarşı çıxmadı. Bu da Səlimi məhv edirdi.İstəyirdi ki, Aylin sadəcə ona aid olsun,onu sevsin,onun uşağını dünyaya gətirsin. Ürəyi partlamaq istəyirdi. Özündən ixtiyarsız gözündən yaş axdı və bu onu daha da əsəbiləşdirdi. "Heç sənə yaraşır,Səlim?"- deyib başını tutaraq çarpayıda oturdu.Yata bilən deyildi. Otağın divarları üstünə gəlməyə başlayanda otaqdan çıxıb dərin nəfəs alaraq salona düşdü.Divanda oturaraq pultu axtardı. Tapa bilmirdi. Sanki hər şey onun əleyhinə işləyirdi. Yerindən durub televizora yaxınlaşaraq televizoru açdı. Nəsə bir maraqsız film gedirdi.Kanalları dəyişməyə səbri çatmadığı üçün elə həmin filmə baxmağa başladı. Film maraqsız gəlmişdi. Tez-tez əsnəyirdi. Qalxıb otağına getməyi düşünsə də,Aylinin aşağı