n bunları necə qəbul edəcək. Belə etməməli idi. İşdən çıxıb tələsik addımlarının səbəbini özünə belə qəbul etdirə bilmədən maşınına doğru addımlayanda Yaşar hara gedəcəyini düşünürdü və bir az sonra özünü Sənanın evinə gedən yolda tapdı. Binanın qarşısında hərəkət sürəti azalsa da dayanmadı. Binaya və Sənanın qaldığı mərtəbəyə baxdı, lakin içindəki nifrətin insanlıqdan üstün olduğu qərarını ürəyinə başa sala bilmədi. Qısqanclıq, nifrət, əsəb, qəzəb; onun içindəki digər hissləri ,ilk öncə də insanlığı öldürmüşdü. Yolda yemək aldı ,hətta buna görə də özünü qınadı və Baharı qoyub getdiyi həmin yerə qayıtdı. İşıqların sönülü olduğunu görəndə həyəcanlanmışdı. Qapını açdığında gördüyü mənzərə ayaqlarını yerə yapışdırdı. Bahar elə çökdüyü yerdəcə qalmışdı. Divara soykənər,ayaqlarını qucaqlayıb, başlarını dizləri üzərinə qoymuşdu. Tərpənmirdi və bu Yaşarın ürək döyüntüsünü artırdı. -Bahar deyə ona yaxınlaşıb , səhərkindən fərqli olaraq daha həzin şəkildə çiyinlərinə toxundu. Bahar bumbuz idi. -Bahar - deyib onu azcıq tərpətmək istəyi ilə Baharın cansız başı yana doğru əyilmişdi. Qızın huşu yerində deyildi. Yaşar onu qucağına alanda nə isə sayıqlayırdı. Yenə bağışlanmaq istədiyini və səhv etdiyini təkrarlaması Yaşarı etdiklərinə tam şəkildə peşman eləmişdi. Bu həftə sonu atasına nə deyəcəyini o yaxşı bilirdi artıq. Baharı öz yanında saxlayaraq ona daha çox əzab verə bilməzdi. Bahar səhərə yaxın ayılmışdı. Son xatırladığı aşağıda oturub ağladığı idi. Necə olmuşdusa, yuxuya getmişdi və buraya necə gəlib çıxdığından xəbərsiz idi. Ayılan kimi ilk etdiyi iş ətrafında Yaşarı axtarıb ,onun adını çəkmək olsa da , ev boş idi. Aşağıya düşdüyündə masanın üzərində qoyulan pendir ,yağ və yeni doğranmış pomidor, xiyarı görüb təəccübləndi. Buna baxmayaraq bu çox xoş idi və Baharın üz ifadəsi ağlamaq ilə gülmək arasındakı seçimi edə bilmədi. Yeməklə yanaşı kağız da var idi. Yaşarın xətti ilə yazılmış "Qapı açıqdır. Yeməyini ye və evə get, dincəl. " cümlələr çox soyuq olduğu halda Baharı