n gec gələcəyəm. Həm həftə sonuna az qalıb. Gəl bütün söhbəti o vaxta saxlayaq. -Olsun. Amma həmin günü qaçış yoxdur ,onu biləsən. -Olsun, danışarıq. Yaşar ofisdə yığılıb qalan bütün işləri görmək ilə başını qatdı və heç nə haqqında düşünməməyə çalışdı. Bahardan dünən etdiyinə görə üzr istəyəcəkdi. Belə olmazdı. Hər ikisində də günah var idi və Yaşar da öz etdiyi səhvi yaxşı başa düşürdü. O hər zaman öz tələsik ittihamları ilə Baharı incidirdi. Əlbətdə, bu dəfə Bahar etmişdi səhvi, lakin öz yoldaşına fahişə damğası qoymaq kişilikdən sayılmırdı. Nuray ilə yaşananlar ona dərs olmaq əvəzinə Yaşarı tam bir heyvana çevirmişdi. Ancaq bir il ərzində düşünməyə çox vaxtı olmuşdu ; indi o ikili münasibətlərdə təktərəfli günah olmadığını bilirdi. İşdə bütün günü bunu fikirləşdiyi halda Bahar ilə görüşmək məqamı yaxınlaşdıqca o qaçış yolu axtarırdı. Onunla danışa bilməyəcəyini hiss edirdi. Belə tez bağışlaya bilməyəcəyini başa düşürdü. Evə geri qayıdanda Bahar yatırdı . Bu Yaşara əl verdiyi üçün onu oyandırmamağa çalışdı və səhər yoldaşı oyanmadan evdən çıxıb işə yollandı. Bahar da öz növbəsində heç nə olmamış kimi işə getmişdi. Beləliklə onlar ikisi də həftə sonuna qədər bu oyunu uzatmaq qərarına gəlmişdilər. Bu zaman ərzində düşünməyə vaxt tapdıqları üçün belə gedişat ikisi üçün də əlverişli idi. Özünü bu gün ərzində də işinə həsr edən Yaşar ütün işlərini yerbəyer edib ofisdən çıxanda axşam idi. Maşını həyət darvazasının qarşısında saxlayıb enəndə öz adını yad səs ilə eşidib ayaq saxladı. Çevriləndə tanımadığı biri onun qarşısında dayanmışdı. Ortayaşlı və dolubədənli adamın əynindəki forma polis işçisi olduğundan xəbər verirdi. -Yaşar müəllim, salam. Yaşar ona doğru uzanmış əli nə baş verdiyini başa düşməyən üz ifadəsi ilə sıxdı və salamlaşdı. -Bağışlayın ki, belə gec narahat edirik sizi. Bu məktub sizə çatmalıdır. Yaşar polis işçisinin ona doğru uzatdığı zərfi əlinə aldı və üzərində qeyd olunmuş ünvanın onların evinin , adın isə həyat yoldaşının olduğunu gördü. Bu məktubu