polis işçisinin gətirməsi nədən xəbər verirdi Yaşar çox yaxşı bilirdi. Amma son ümidini də öldürmək qərarı ilə üzünü polis işçisinə tutub -Nə baş verib?- soruşdu. -Nəcəfov Sənan sizin tanışınızdır? Yaşar başını təsdiq ilə yellədi. -Yaxın olmasa da , tanıyıram. -O zaman təəssüflə bildirməliyəm ki, bu gün səhər tanışınız evində asılmış vəziyyətdə tapılıb. Dünən gecə dostlarından biri onunla əlaqə saxlaya bilmədiyi və son zamanlar pis vəziyyətdə olduğu üçün çox narahat olduğunu bizə bildirdikdən sonda evinə getmişdik. Qonşular da 3 gündür evdən çıxmadığını dedilər deyə məcburi evə daxil olmalı olduq. Yaşar alnında soyuq tərin necə əmələ gəldiyini hiss edir, bədənində yaranan titrəyişi saxlamaq üçün özünü sıxırdı. Polis isə bütün bunlardan xəbərsiz söhbətinə davam edirdi. -Son məktubunda ölümünə görə heç kimi təqsirkar bilmədiyini və öz seçimi olduğunu qeyd etdiyinə görə cinayət işi başlatmayacayıq. Düzü, yeganə yaxını olan atası da bütün bu proseslər üçün çox qoca və xəstədir. Oğlunun ölümündə də ancaq özünü günahkar bilir. Bu məktubu da masanın üzərində tapdıq. Son istəyinin bu məktubu sizin ünvanınıza çatdırılması olduğunu digər məktubda qeyd eləmişdi. Mən sizi şəxsən tanımasam da bu ərazidə kifayət qədər ad sana sahib ailəsiniz ,ona görə özüm şəxsən gətirmək istədim. Yaşar polisin nəyə ima etdiyini çox yaxşı bilsə də onu narahat edən sadəcə Bahara bu məktubu hansı şəkildə təqdim edə biləcəyi idi. Nə deyəcəkdi, necə edəcəkdi? -Bir daha belə gec narahat etdiyim üçün bağışlayın. Mən gedim. - deyə polis üzünə qondurdugu gülümsəməylə Yaşarın əlini bir daha sıxıb yola düzəldi. Yaşar dinməz qalırdı. Sagollasa bilmək üçün ağzını açması da uzun çəkdi. Yenidən maşına oturdu və əlindəki zərfə dəqiqələr ilə baxdı. Bir insan; bu insan nifrət edilməyə layiq olduğu halda belə, ölmüş, özünə qəsd etmiş, bu dünyadan hələ zamanı çatmadan getmişdi. Əgər Yaşar imkan versəydi, əgər Bahara yuxarı çıxmağa icazə versəydi bəlkə də indi yaşayırdı. Onun ölməsini istədiyi halda ,indi