Aylin. Sara ilə bərabər olanda belə baxırdımı gözlərim? Mənə bax.. Ürəyim belə başqa ritm ilə atır. Gözlərim başqa baxır.Səndən öncə belə idim məgər mən?- Aylinin başını özünə tərəf çevirdi.
-Bilmirəm.... - dedi və Aylin gözünü qaçırdı.
-Aylin,sən də sevirsən. Aylin,-deyib əlini üzünə toxunduranda Aylin maşından düşüb iti addımlarla ordan uzaqlaşmağa çalışdı. Səlim də cəld enib Aylinin arxasınca getdi. Arxadan ona yaxınlaşıb belindən tutub özünə doğru çəkdi. Səlimin isti nəfəsi Aylinin boynuna dəydikcə ürəyi əriyirdi. Gözlərini yumub bir müddət səssizcə belə qaldılar.
-Aylin, getmə... Məni tək qoyma... -dedi.
Aylin arxası dönük şəkildə ,-Səlim, belə etmə. Sabah peşiman olacaqsan, - dedi.
Səlim əlini Aylinin qarnına doğru gətirərək qulağına pıçıldadı:
-Bu bizimdir....Sən də məni sevirsən... O gecə bir səhv deyildi. İkimiz də bir-birimizi istəmişik. Sən məni sevirsən.Bilirəm, - dedi.
-Sevmirəm, - Gözündən yaş axıdaraq yalan dedi Aylin.
-Məni aldadırsan, yoxsa özünü?Məni sevirsən. Mən bunu bilirəm. Bunu etiraf elə, Aylin. Etiraf et sadəcə. Bizi tərk etmə. Sevirsən, bilirəm. Mənim kimi sən də sevirsən. De. Deee,-qışqırdı.
Səlimin əlindən xilas olaraq Aylin də qışqırdı.
-Hə. Həə. Sevirəm. Çox sevirəm. Sən bilirsən, mən səni nə qədər sevirəm? - gözündən axan yaşları saxlamağa çalışmadan sərbəst buraxdı.Səlim gülümsədi onun bu sözünə,-Sən Saranın qollarında olanda mən səni sevirdim. Sən məni sevməyəndə mən səni sevirdim. Mən hər gecə səni gözləyirdim. Başqa qadının qollarından dönməni gözləyirdim. Mən səni həmişə sevmişəm.
Səlim bu vaxt ani hərəkətlə irəli gələrək ətrafına fikir vermədən Aylinin dodaqlarına yapışdı...Aylin onun əlindən çıxmağa çalışaraq çırpınsa da, sonda müqavimət göstərə bilmədi sevdiyi adama. Səlimin dodaqlarına daha möhkəm sarıldı.
Səlim pıçıldadı:
-Səni sevirəm...
-Mən də səni...

Sən məndən sevgini gizlətmə, gülüm.
Məni sənin kimi sevən tapılmaz.
Əlini qəlbinə qoy, düşün, gülüm.
Səni də mənimtək sevən