danışsın. Hamiləliyini,Səlim və Aylinin yalançı evliliyini.. Amma Səlim ilə ayrılmışdılar və Səlimin ona nifrət etməsini heç istəmirdi. Ona görə də susdu. Səlimi yola gətirib Aylindən boşanmağa razı salmaq istəyirdi,amma indi belə bir səhv etsə, Səlimlə heç şansı olmazdı.
-Kazım bəy, mən oğlunuzu sevirəm,-dedi hökmlə və qəzəb saçan baxışlarını Kazım bəyin üzünə zillədi.
-Bəsdir... Mənim oğlumdan əl çək. Yoxsa başqa cür danışaram,Sara.
-Nə edərsən? Hə?Səlimə danışarsan hər şeyi? Get, Danış.Mənim də danışılası çox şeyim var,-deyib qəzəblə Kazım bəyə baxdı.
-Mən sənə xəbərdarlıq etdim. Qalanını da özün düşün,-deyib əsəbi addımlarla ordan uzaqlaşanda Sara da əsəblə qapını çırpıb əlinə keçən ilk güldanı vurub sındırdı...
***
Səlim atası ilə danışdıqdan sonra qərarını qətiləşdirdi. Mütləq Aylin ilə danışmalı idi. Ona olan sevgisini artıq yubatmadan Aylinə bildirməli idi. Aylinin də ona qarşı sevgisi olduğunu düşünürdü.Üzündə sərsəm bir təbəssümlə evə çataraq maşından enib evin qapısı ağzında dayandı. Hər zamankı kimi qapını açarı ilə açıb içəri daxil oldu və səslər eşidib evdə Aylinin tək olmadığını anladı. Salona daxil olmaq istəyəndə digər səsin Nigara aid olduğunu anladı.Xasiyyətinə zidd olsa da, özünə yaraşdırmasa da, Aylinin qəhərli səsi onu dayanmağa və söhbətin nədən getdiyini dinləməyə vadar etdi.
-Amma uşağın Səlimdən olduğunu deməyin, doğrudan da,yaxşı oldu. Yoxsa bu məsələ uzandıqca uzanardı.
-Turaldan olduğunu düşünməyinə ürəyim dözmədi. Mənim haqqımda başqa fikrə düşməyi məni incidir.Çünki mən onu sevirəm. Elə çox sevirəm ki,-gözündən bayaqdan saxlamağa çalışdığı yaşlar axaraq yanağı boyunca diyirləndi. Amma o ,məni yox, Saranı sevir,-deyib yaşlı gözlərlə rəfiqəsinə baxdı,-Bax,hər gün o gələnə kimi oturub burda onu gözləyirəm, - divana əlini vuraraq divanı işarə etdi,-O, gələndə çıxıram otağıma.İstəmirəm,bilsin bunu. Onu sevdiyimi bilməyini istəmirəm...-Yenidən gözündən yaşlar axdı.Aylin dodağını dişləyib üzünü yana çevirdi,sonra yenidən üzünü