Əksinə,bir Allah bilir ki,mən necə sevindim Aylinlə mənim uşağım olacağına.
-Sara necə olacaq? - Səlimin kefini pozmaq istəməsə də,məcbur idi bunu soruşmağa. Bu da bir həqiqət idi ki,Sara da hamilədir.
-Offf. Bilmirəm. Bilmirəm,- Çipsini divana qoyub ayağa qalxıb başını tutdu,- Sara ilə ayrılmışam,düzdür. Amma Aylin qəbul edərmi məni,onu bilmirəm.
-Sən Sara ilə ayrılmısan?-Samir bunu bilmədiyi üçün təəccübləndi.
-Hə,Samir. Saraya da haqsızlıq idi bu.İndi anlayıram ki, mən onu sevmirəm. Sevməmişəm də, əslində. Heyif ki, mən bunu çox gec anladım, Samir. Heyif.
-Sakitləş,dostum... Gəl, otur, - ayaq üstə olan Səlim oturdu, - Aylinə danış hər şeyi. Gecikdirmə. Sabah ilk işin bu olsun.
-Yaxşı. Düz deyirsən. Deyəcəm.
-Mənə bax. Sabah Elşənin toyudur. Ora gedəcəksən?
-Ay da..Mənim tamam yadımdan çıxıb o. Mütləq getmək lazımdır.
-Əla. Onda elə orda, ya da ondan sonra etiraf elə. Mən də sabah toydan öncə Nigarın iş yerinə gedib orda ona evlənmə təklif edəcəm. Hamının içində.
-Əminsən? Hamının içində?.. Məncə, təklikdə et. Razı olmasa birdən.
-Hamı bilsin ki, onu sevirəm, Səlim. Qəbul etməsə də, eybi yoxdu. Onu çox sevirəm. Qəlbində olan, ruhunda olan yaralarına dərman olmaq istəyirəm mən. Məni sevənə qədər gözləyəcəm onu.
Səlim gülümsədi:
-Sənə sevgi çox yaraşır, dostum. Ümid edirəm,Nigar da sənə eyni sevgi ilə cavab verər.
***
Aylin Nigarın qalmasına təkid etsə də, Nigar qalmaq istəmədi. Özünə başqa ev tapacağını dedi. O vaxta kimi də Samirin dostunun otelində qalacaqmış. Nigar getdikdən sonra Aylin özünə qəhvə dəmləyib televizoru yandıraraq divanda oturdu. Kanalları çevirib maraqlı bir veriliş tapıb baxmağa başladı. Səlim hələ də evə gəlmədiyi üçün fikrini cəmləyə bilməyib pəncərəyə yaxınlaşdı. Səlim hələ gözə görünmürdü."Yəqin,Saranın yanındadır." Düşündüyündən narazı qalaraq qaşqabağını sallayaraq yenidən divanda oturdu. Soyumuş qəhvəsindən bir qurtum aldı.
Səlim Samirlə sağollaşıb evin yolunu tutdu.Bu dəfə maşınını qapının önündə saxladı.Bilirdi