i ki,Aylin indi divanda oturub onun yolunu gözləyir. Maşının səsini eşitməsin deyə bayırda saxlayaraq astaca maşından düşdü. Bu dəfə içəri tamam ayrı cür hisslərlə girirdi. Sevdiyi qadın onu sevərək yolunu gözləyirdi. Sevdiyi onu sevirdi.Bu dəfə sanki evə yox Aylinin qəlbinə girəcəkmiş kimi içəri daxil olub dəhlizdən keçərək salona keçib işığı yandırdı.
-Səlim...
-Sən niyə yatmamısan? - Səlim qaşının birini qaldırıb Aylinə baxdı. İndi onu qucaqlamağı, qoxusunu ciyərlərinə çəkməyi elə çox istəyirdi ki. Sevdiyinin nəvazişini istəyirdi. Sevgi dolu baxışlarla Aylinə baxdı. Fikrə daldı bir anlıq.
-Səlim. Hara daldın?
Səlim gülümsədi. Aylin onun bu halını anlaya bilmirdi.
-Yaxşı ki, yatmamısan. Səninlə danışmaq istəyirdim elə.
-Nə haqda? -Aylin sual dolu baxışlarla Səlimə baxdı.
-Sabah Elşənin toyudur. Bizi də çağırıb. Əslində ,bir həftə bundan öncə çağırıb,amma yadımdan çıxmışdı. İndi Samirin yanında idim, - bunu xüsusi vurğu ilə dedi. İstəyirdi ki, Aylin onun Sara ilə deyil,Samir ilə olduğunu bilsin,-O, xatırlatdı mənə toyu. Gedərik də, yəqin.
Aylin qaşqabağını sallayaraq:
-Səlim,biz nə vaxt harasa getsək,nəsə bir şey olur. Keçən dəfə ad günüdə olanları xatırlamaq belə istəmirəm. Ən yaxşısı sən tək gedərsən. Mənim gəlməyim elə də əhəmiyyət kəsb etmir.
-Yox.. Olmaz.. Qəti olmaz.. İkimizi də çağırıb,- Səlim az qala qışqırdı.
-Səlim, niyə qışqırırsan? - Aylin çaşqınlıqla Səlimə baxıb gözlərini bərəltdi.
-Yox. Qışqırmadım. Sən də gələrsən. Heç nə olan deyil,söz verirəm. Keçən dəfə olanlar üçün isə bir daha üzr istəyirəm səndən.
-Uff, Səlim...
-Aylin,xahiş edirəm,-məsum nəzərlərlə Aylinə baxıb onu yumşaltmağa çalışdı və buna nail olmağı bacardı.
-Yaxşı.Qoy elə olsun... Gedərik,- Baxışlarını Səlimin üzündə gəzdirdi,-Mən yatıram. Gecən xeyrə,-deyib gedəndə Səlim Aylinin önünü kəsdi, - Nəsə olub, Səlim?
-Heç... - Aylinin niyə qabağını kəsdiyini soruşan baxışları qarşısında söz tapa bilmədi, - gecən xeyrə.
Aylin şübhəli nəzərlərlə ona baxdı.
-Nəysə...