ı altında Samir ona yaxın gəldi.
-Nigar, bilirəm, bu, bəlkə, anidir. Amma bilməyini istəyirəm ki, mən səni sevirəm. Təxmin etdiyindən daha çox... Mən səninlə ailə quracaq qədər səni sevirəm. Mənimlə evlənərsən? - deyib üzüyü çıxardı. Nigarın gözləri dolmuşdu. Bunu heç gözləmirdi.
-Samir, mən...
Nigarın danışmasına izn vermədən barmağını Nigarın dodağına qoyaraq onu susdurdu.
-Mənə indi cavab vermə.Üzük səndə qalsın. Sadəcə düşün. Mənə müsbət cavab versən, üzüyü tax və məni görməyə gəl. Yox istəməsən, üzüyü taxma. Sadəcə səndə qalsın. Amma mənə "yox" demə,yaxşı?
-Samir... - Nigarın gözündən yaşlar axmağa başladı.
-Nigar,ağlama. Bir də ağlama,-Nigarın gözünün yaşını sildi,-bütün yaralarına dərman olmaq istəyirəm,-deyib Nigarı qucaqladı.
Bu vaxt Aylin və xəstəxana işçiləri hərəsi bir yandan çıxıb alqış etməyə başladılar. Hamısı birdən "evlənsinlər" deməyə başladı.
Nigar nə etsin, bilmirdi. Aylinə baxdı dolan gözləri ilə. Nigarın çarəsiz baxışlarına qarşı Aylin ona təsəlliverici baxışlarla baxaraq Samirə müsbət cavab verməsini istəyirdi.Nigar isə özünü kirlənmiş hiss edirdi. O, özünü Samirə layiq bilmirdi. Samirə təmiz bir qız layiq idi,onun kimi biri yox. O, belə düşünürdü. Samir isə Nigara məlhəm olmaq istəyirdi. Onu çox sevirdi. Hər şeyə rəğmən Nigarı öz həyat yoldaşı kimi yanında görmək istəyirdi. Nigar isə uzaqlara getmənin planlarını qururdu.Bir-birinə zidd olan bu düşüncələr onları hara aparacaqdı,bilinmirdi.
***
Aylin makiyajını,saçını tamamlayıb aynanın qarşısında dayanıb özünə baxdı. Saçını fenləyib açıq qoymuş, əyninə isə uzun qırmızı libasını geyinmişdi. Bu rəng həm ona çox yaraşırdı,həm də Səlimin ən sevdiyi rəngdə idi.Sadə makiyajı da bu görünüşünü tamamlayırdı. Aynada özünə baxaraq gülümsədikdən sonra sağa çevrilib qarnına sığal çəkərək güzgüdən qarnının görünüşünə baxdı. Hələ heç bir dəyişiklik yox idi,çəki almamışdı. Bir neçə aydan sonra artıq qarnı böyüməyə başlayacaqdı. Düşüncələr üzündə təbəssüm yaratdı.
-Səni çox sevirəm, əzizim,-dedi