ə baxdı.
-Mən hər şeyin elə belə qalmasını istəyirəm. Nə isə etməklə artıq baş verənləri dəyişə bilməyəcəyik. Olan olub. İndi isə icazənizlə mən işə gedim.
Bahar ayağa qalxdı və kiminsə ağzını açıb nə isə deməsinə imkan vermədən otağı tərk etdi. O bilirdi ki, Fatehə qarşı haqsızlıq edir, lakin indi nifrəti o qədər çox idi ki, onu hamıya qarşı tədbiq edə bilirdi; fərq etməz adam buna layiq idi ,ya deyildi. Bahar ərinin onun arxasınca gəldiyini ev qapısından addımını çölə atanda başa düşdü. Onu eşitməyən yoldaşının qolundan tutub özünə tərəf dartan Yaşarın bir neçə dəfə adını çəkməsinə baxmayaraq onu eşitməyən Bahara əsəbi olduğu görünürdü.
-Esitmirsən, səni çağırıram?
-Nə istəyirsən?
-Bu nə deməkdir indi?Evdə dediklərin nə deməkdir?
-İstədiyin bu deyildi? İşini asanlaşdırdım. Sənə heç cür yaraya bilməyəcəyəm, hə?
-Bahar, mənimlə belə danışma!
-Danışdım, danışmadım, nə fərqi var sənin üçün? Həmişə sən istəyən olur onsuz. Mənim söz haqqım heç vaxt olmayıb. Sən heç vaxt mənə qulaq asmırsan. Bu gün səndən boşanmaq istədiyimi desəydim də, yenə qulaq asmayacaqdın. Heç kim qulaq asmayacaqdı!- Bahar səsini bir az yüksəldərək qolunu sərt şəkildə dartıb Yaşarın əlindən çıxdı.
-Burax məni, gecikirəm.- deyib dərhal üzünü çevirib getmək istəsə də əri yenə qarşısını kəsmişdi.
-Bahar, mən öz səhvimi boynuma alıram. Səhv etdiyimi bilirəm. Amma sən mənimlə belə davrana bilməzsən.
-Əlbətdə, - Bahar kinayəsini gizlətmədi.-Sən hər zaman səhvini də bilirsən, düzünü də bilirsən. Sən hər şeyi bilirsən , Yaşar. Bircə mənəm nə etdiyimi, nə istədiyimi bilməyən.
Yaşar səsə çıxan atasını görüb alt dodağını çeyləməyə başlayanda Bahar daha yüksəkdən danışmağa davam edirdi.
-Hə, mən səhvəm! Bütün günahlar məndədir! Dünyanın ən axmaq insanıyam. Ona görə həmişə siz qəlbimə deyir, məni paramparça edirsiniz. Amma mən də insanam. - Baharın boğulan səsi yaşaran gözləri ilə ahəngdə idi. Yaşıl ilə qırmızının qarışığı gözlər qəzəb və yalvarış ilə qarışıq Yaşara baxır, işarət barmağı isə incə