i saçlarına sığal çəkərkən ,digəri darağın hərəkətini bəlirləyirdi.
-Bahar, bəsdir daha. Mən boynuma aldım ki, səhv etmişəm, amma sən də günahsız deyilsən. Sən mənə deməliydin...
Baharın dodaqlarındaki kinayə zəif də olsa, səs ilə müşayiət olundu. Gözlərini aynadan çəkib ərinə baxdı.
-Hemişəki kimi.
Onun bu kinayəsi Yaşarın səbr kasasında son damla rolunu oynamışdı.
-Qurtar!- deyib əlində tutduğu köynəyi yerə çırpdı. Baharın çiyinləri atılmışdı, ancaq qorxduğunu göstərməmək üçün ayağa qalxıb çıxmaq istədi. Yaşar cəld davranmışdı. Baharın beli divara deyəndə sərt olduğunu bilsə də gec idi. Hirs ağıla üstün gəlmişdi.
-Qurtar daha öz üzərindən bütün məsuliyyəti ataraq məni hər şeydə günahkar çıxarmağı! Bəsdir! Sənanın ölümündə mənim qədər ən az sən də günahkarsan! Əgər mənə xəbər etseydin, əgər mənə hara getdiyini, niyə getdiyini desəydin belə olmayacaqdı! Onu sən öldürmüsən, sən!- Yaşarın yoğun işarət barmağı Baharın burnuna toxunmaq üzrə idi. Qız dəhşət içərisində ərinə baxırdı. Yaşar bir az daha irəli gedərdi, əgər həyat yoldaşının simasındakı dəyişikliyi görməsəydi. Baharın əlləri onun qollarından yıxılmamaq üçün imdad istəyəndə Yaşar az öncə onu təhdid edən iki əliylə də qızı belindən tutub saxladı.
-Bahar, nə oldu? Bahar! Nə olub sənə? Bahar?!
Baharın gözləri bir neçə dəfə qapanıb açıldıqdan sonra başını tutub bir xeyli tarazlığını saxlamağa çalışdı. Bir az sonra Yaşar onu yatağın bir küncünə oturtmuş və su süzüb əlinə vermişdi. Bahar bir neçə qurtum aldıqdan sonra nə baş verdiyini, az öncəki sözləri xatırlamağa başladı. Yaşarın sözləri idi ona belə təsir edən. Haqqlı idi təəssüf ki, həmişə haqsız olan əri. Yaşarı tanıdığı halda Bahar yenə ağılsızlıq edib təkbaşına Sənanın yanına getmək istəyiylə onun həyatına son qoymuşdu. Hə! O idi qatil, o idi günahkar. Bahar astaca ayağa qalxdı və heç nə demədən irəliləməyə başladı. Gec idi, hər şey üçün çox gec idi. Yaşarın inamını qaytarmaq üçün də , Sənanın həyatını qurtarmaq üçün də.
-Bahar, - deyən Yaşar onun