Bölüm 43
"Səni həmişə sevmişəm. Sənin və həmişə sənin Sənanın."
Bahar əlindəki kağızı sıxdı. Özünü çölə atmağa tələsən göz yaşlarını güclə saxladı. Yaşarın qarşısında ağlamayacaqdı. Ona bu məktubun hər hansısa təsir etdiyini qətiyyən göstərməyəcəkdi. Arxası ona dönük, yatağın bir qırağında oturan Yaşar yaşam bəlirtisi vermirdi. Gedə bilmək üçün ayaqları yer tutmadığı kimi danışa,bir söz deyə bilmək üçün dili də tutmurdu. Bahar sıxdıqca kağızın səsi sessiz otaqda əks-səda verirdi. Bir az sonra bu səsə kicik hıçqırıq və burun çəkmələrin səsi də qatıldı.Yasar çevriləndə Bahar əlləri ilə üzünü tutub göz yaşlarına boğulmuşdu. Ona doğru uzanan əli bir xeylaq havada qaldı. Toxuna bilmədi. Bahar onun yoldaşı, onun qadını idi, amma indi, bu an ona aid deyildi . İndi öz keçmiş sevdiyi üçün ağlayan bu gənc qız ərinə nə qədər əzab verdiyindən xəbərdar olsa da ,əlindən heç nə gəlmirdi. Bahar ona bu hissi yaşatmamaq üçün əlindən gələni etdi. Yaşarın damarlarına zəhər kimi tez işləyən qısqanclığı onun qanından sovurub çıxarmaq üçün bu zamana qədər etdiyi hər şeyi yerlə bir etdi. Özündən asılı olmadan həyatının 3 ilini onu sevərək yaşadığı, son iki ilində isə ən çox nifrət etdiyi adam üçün göz yaşı tökdü. Yaşar ani hərəkətlə otaqdan çıxanda Bahar yatağa uzanıb səsinin eşidilməməsi üçün başını balınca sıxdı və daha bərkdən ağlamağa davam etdi. Nə olursa ,olsun; o, Sənanı xilas etməli idi, lakin etmədi, edə bilmədi. Günahkar nə Yaşar idi, nə o. Bütün bunlar sadəcə Baharın həmişə qara yazılan taleyinə görə idi. O heç vaxt xoşbəxt ola bilməyəcəkdi...
Həftə sonu gəlib çıxmışdı. Bu həftənin nə qədər uzun çəkdiyini; bir həftə ərzində 1 ildə belə yaşana bilməyəcək qədər çox hadisə yaşandığını ancaq Bahar ilə Yaşar bilirdilər və onlar özləri bütün bu hadisələrin episenterində olmuşdular. Cəmi bir həftəyə bütün problemlər həll olunduğu kimi, keçmişin çəkilməyən kölgəsi nəticəsində geri qayıtmış, bir həftəyə bir can bu dünyanı tərk etmiş, bir həftəyə bütün hisslər dirilərək ,yenidən