Bolum 24

Sevgi qədər təhlükəli bir hiss yoxdur həyatda. O,insana hər şey elətdirə bilər. Bu dünyada hər bir kəs sevir.Bir gün hər kəs mütləq eşqin odunda yanmağa məhkum olur. Dünyaya, deyəsən, elə sevmək üçün gəlirik. Heyne deyir ki, mələklər sevgini ilahi zövq, şeytanlar cəhənnəm əzabı, insanlar isə sevgi adlandırırlar. Düşünəndə ki, sevərkən həm əzab çəkirik, həm də sevinirik, onda belə demək olar ki, sevgi bəzən ilahi zövq, bəzən isə cəhənnəm əzabıdır. Amma nə olsa da,sevmək gözəl hissdir. Sevgi insana çox şey öyrədir.Viktor Hüqo demişkən hər zaman bir-birinizi bütün qəlbinizlə sevin. Dünyada sevgidən savayı, demək olar ki, heç nə yoxdur.

-Bunu mənə demək üçün niyə bu qədər zaman gözlədin bəs?- Aylin gözlərini nazlı-nazlı süzdürüb Səlimin sevgidən işıq saçan gözlərinə zillədi və dodağını uşaqlara xas şəkildə büzdü.
-Əsas odur ki,dedim. Bilirsən,əvvəlcə məni sevmədiyini düşünürdüm,həkim xanım. Bu qədər zaman içində mənə necə sevgi əzabı daddırdığını bilirsənmi?-Səlim Aylinin belini daha bərk qucaqlayıb qulağına pıçıldadı və sözünü bitirib Aylinin gözlərinə baxdı,-Sənin də məni sevdiyini bilmək məni necə sevindirir,sən bu hissi bilirsən?-Səlimin asta çıxan səsi Aylinin bütün ürəyində əks-səda verib hər hüceyrəsində qışqırırdı sanki.
-Sanki yuxudayam. Bu yuxu heç bitməsin, Səlim. Nə olar, bitməsin,-deyib qollarını möhkəmcə Səlimin boynuna dolayıb üzünü onun boynunda gizlədərək illərdir həsrət qalmışcasına qoxusunu ciyərlərinə çəkdi.
Bir müddət bir-birinə sarılıb həsrət qaldıqları sevgilərini ciyərlərinə çəkdilər. Sonra sahilə gəlib bir müddət gəzdikdən sonra oturdular. İlk dəfə idi ki, sevgili kimi əl-ələ gəzirdilər. Bir-birinə olan utancaq baxışları lap yeniyetmələri xatırladırdı. Ürəkləri yerindən çıxacaqmış kimi həyəcanlı,sevgiləri kirlənməyəcək qədər saf idi.
-Aylin... - dedi və sevdiyi qadının sevdiyi gözlərinə baxdı Səlim.
-Nədir? -zəif titrək səsi ilə Səlimin ürəyini oxşayaraq saf sevgi yağan gözlərini Səlimə çevirdi.
-İnana bilmirəm hələ