də,-dedi və sevinərək ürəkdən güldü,-Elə bilirdim, məni sevmirsən. Mən sevgimi qarşılıqsız bilirdim. Bu qədər vaxt qarşılıqsız sevgidən əziyyət çəkdiyim üçün necə bir əzab içində qovrulurdum mən. Indi isə necə xoşbəxt olduğumu təsəvvür belə edə bilməzsən. Sevdiyim qadın məni sevir. Mən daha Allahdan başqa nə istəyə bilərəm ki?-deyib yenə Aylini qucaqladı və saçlarını qoxlayaraq uzun bir öpüş qondurdu.
-Mənim də səndən fərqim yoxdur.Mən də öz sevgimi qarşılıqsız sanırdım. Halbuki,ikimiz də sevirmişik.Mən səndən öncə sevirdim amma səni,-Deyib o məşhur ədalı baxışlarını dilə gətirdi.
-Hmm. Həkim xanım, nədir,yoxsa sevgimizi yarışdırırsan?-deyib qaşının birini qaldırıb gülümsədi.
-Elədir də.Mən hər gün səni sevərək yaşayırdım. İlk zamanlar,doğrudan da,sən məni sevmirdin. Mən səni sevsəm,də sən məni görmürdün. Mən,əslində, qarşılıqsız sevmişəm bir müddət. Sənin məni sevmədiyini bilərək sevmək çox ağrılı idi. Amma indi mən də sənin kimi xoşbəxtlərin xoşbəxtiyəm, sevgilim,-deyib gülümsədi və gözlərini utancaq bir şəkildə yerə zillədi.
-Sevgilim?-sevinərək və gülümsəyərək təkrar etdi,-Demək, artıq mən sənin sevgilinəm?..-dedi və nəzərlərini öncə göy üzünə çevirib dərin nəfəs aldı,sonra Aylinin əlini ovucuna alıb gözlərinə baxdı.
-Deyilsən? - işvə ilə sözünü deyib baxışlarını Səlimin cizgilərində gəzdirdi.
Səlim onun bu nazına yanaqlarını sıxıb burnundan öpməklə cavab verdi.
-Səlim, nə edirsən? -deyib ürəkdən güldü.
-Kaş ki səni daha öncə tanıyaydım.
-Məgər indi tanışmağımız pisdir ki?
-Yox,pis deyil. Sadəcə mən səni lap əvvəldən tanımaq istərdim. Bu qədər zaman sanki boşa keçibmiş kimi gəlir mənə.
-Bundan sonra hələ çox zamanımız var. Xoşbəxt günlər qabaqdadır. Bizim hekayəmiz indi başlayır.
Səlim yenidən Aylini qucaqladı və bir müddət də beləcə qaldılar. Bir-biri olmadan keçirdikləri günlərin qisasını almağa çalışırdılar. Hava soyuq olsa da,oturmağa davam etdilər.Soyuğu hiss etməyə başladıqdan sonra evə doğru yol aldılar.

-İlk dəfədir,sevərək girəcəyik