ə bir-birinə baxıb gülümsədi.
-Mənə baxmaqdan heç yeməyini də yeməmisən, -deyib Aylin nazla gülümsəyərək gözlərini süzdürdü.
-Sən də yeməmisən axı,deyəsən, - Səlim bir qaşını qaldıraraq Aylinə baxıb onun boşqabına işarə etdi.
Şən,sevgi dolu keçən səhər yeməyinin ardından Səlim Aylini öncə klinikaya apardı,sonra özü də işinə getdi.
***
Aylin Klinikaya gələndə işıq saçırdı. Hər kəs danışırdı ki, Aylin həkimi belə birinci dəfədir, görürük. Aylin ilk öncə klinikadan içəri girən kimi hər kəsə salam verdi. Daha sonra yüksək səsli, sevincli "salam" la Nigarın otağına girdi.
-Əzizim, Nigar, necəsən? - deyib onunla üzbəüz oturaraq gülümsədi. Aylinə nisbətən Nigar fikirli olsa da,rəfiqəsini belə şad görəndə üzü gülməyə başladı və öz dərdi yaddan çıxdı.
-Xeyir ola, Həkim qız, - nə baş verir. Mən ki səni belə sevincli qoyub getməmişdim. Məndən sonra nələr olub, - deyib göz vurdu.
Pıçıldayaraq:
-Səlim dünən mənə sevgisini etiraf etdi,-deyib güldü.
-Nə danışırsan? -Nigar təəccüb qarışıq bir sevinclə qışqırdı. Aylinin, - sakit ol, - deməsi ilə ağzını tutdu və Aylinin yanına gəlib onu qucaqladı və pıçıldadı ki, heç kim eşitməsin,-Necə oldu? Tez ol danış.
-Dünən toydan sonra evə gedəndə, - dedi və Səlimin sevgisini etiraf etməsi haqqında sevinərək danışdı.
-Quzum, sənin yerinə çox sevindim. Sən xoşbəxtliyə layiqsən,-dedi və rəfiqəsinin əlini tutdu.
-Sən də layiqsən, Nigar...-dedi və ağlına rəfiqəsinin son başına gələnlər gəldi,-Nigar, özümə başım qarışdı, səni soruşmadım. Bağışla, quzum.
-Mən yaxşıyam,Aylin,narahat olma, -özünü gülümsəməyə məcbur etdi,-dünən baş verənlərə görə başım bir az qarışıqdır. Başqa heç nə,- oflayaraq oturduğu yerdən qalxıb pəncərəyə sarı getdi. Xəstəxananın həyətindəki ağaclara baxaraq :
-Bilmirəm, Aylin necə olacaq, - deyərək ağlamsındı, - Mən özümü ona layiq görmürəm.
-Nigar, bəsdir daha,- deyərək Aylin qəzəblə Nigara baxdı.Aylin sərt danışmağa başlayınca Nigar diksindi,-Sən həyatına davam etməlisən. Samir hər şeyi bilir. O, səni sevir.