a qovdu. Artıq saat 12-ni göstərirdi. Səlim dərin nəfəs alaraq bir neçə dəfə məşq etdiyi mahnı ifa etməyə başladı:

Bu gün sənin ad günündür.
Nə arzun varsa ,həyata keçsin.
Həyat səni sevsin.
Bu gün sənin ad günündür.
Hər zaman belə təravətli qal,
Dəyişmə, sevgilim.
Nə yaxşı ki varsan səssiz həyatımda.
Rəng qatırsan ömrümə,
Ağ qara dünyama.
Nə yaxşı ki varsan,varlığınla yaşadırsan.
Səni verənə qurban,
Allah qismət eləsin birgə yaşlanaq.

Səsə Aylin yerindən dik atılaraq öncə telefonunun zəng çaldığını düşünsə də, telefona baxanda səsin telefon səsi olmadığını, daha gur çıxdığını görüb təəccübləndi.
-Bu nə səsdir belə? - deyərək əyninə gecə xalatını geyinib cəld pəncərədən aşağı baxanda Səlimi görüb təəccübləndi,amma eyni zamanda sevindi də. Pəncərədən Səlimi izləyərək göz yaşlarına hakim ola bilməyib qaçaraq bayıra çıxıb Səlimin qarşısında dayanıb heyranlıqla onu izləməyə başladı. Səlim isə Aylini qarşısında görüb daha da sevinərək oxuyurdu. Səlim ifasını bitirib Aylinin əlindən tutaraq gözlərinə baxıb həyəcanla sözünə başladı.
-Sevgilim! Aylinim! Səni sevdiyimi nə qədər desəm də,bəs etməz. Yenə də deyirəm, səni sevirəm,-Aylinin gözündən yaşlar axmağa başladı,-Sənin gözündə bax həmişə belə sevinc göz yaşları olsun. Ad günün mübarək,ömrümün mənası.Səninlə həyatım dəyişdi,övladımız dünyaya gələndə isə mükəmməl olacaq. Yaxşı ki varsan. Həyat yoldaşım,-deyərək əlini Aylinin qarnına toxundurdu. Sonra Aylinin nəmli baxışları altında cibindən üzük qabı çıxardıb açaraq Aylinin barmağındakı üzüyü çıxartdı, - bu üzük artıq sənin evlilik üzüyün deyil, - deyərək digər üzüyü Aylinin barmağına keçirtdi, - Artıq sənin üzüyün budur, - deyib Aylini alnından öpüb qucaqladı. Saçlarının qoxusunu ciyərlərinə çəkərək:
-Varlığın məni sevindirir. Əsla məni tək qoyma,-dedi.
-Səlim, - deyərək Aylin Səlimi bütün gücü ilə qucaqladı,-mən səni əsla tək qoymaram. Mən səni səndən də çox sevirəm,-deyib yenidən ağlamağa başladı.
-Aylin, sən nə qədər ağlayırsan? Bəsdir! - deyib