, mənfi cavab versə,üzüyü özündə saxlamağını demişdi. O gündən isə üzük Nigarda idi. Nigar üzüyü cibinə qoyaraq nə qədər çətin olsa da, qərarını qətiləşdirib üst geyimini geyinib Samirin evinə yollandı.
Nigar Samirin evinə gələndə ürəyi əsirdi. Etdiyinin düzgün olmadığını düşünürdü. Bütün cəsarətini toplayıb barmağını zəngin üstünə götürəndə qapı açıldı.
-Nigar???-gözləri təəccübdən bərələn Samir özünü itirdi.
-Mən... -deyib Nigar başını qaşıdı. Belə həyəcanını keçirməyə çalışırdı sanki.
-İçəri keçmək istəyirsən?-deyərək qapıdan çəkilib Nigara yol versə də,Nigar etiraz etdi.
-Yox, Samir, mən hər şeyə son qoymaq istəyirəm. Çox qalan deyiləm. Sən də harasa gedirdin, deyəsən,-deyərək üstündəki geyimə işarə etdi.
-Yox,daha getmirəm. Gəl, danışaq.
-Ən son mənə üzük vermişdin,-dedi. Samir dərhal Nigarın barmağına baxdı bir ümidlə,amma Nigarın barmağı boş idi...
***
Son zamanlardakı Aylinin psixoloji vəziyyəti artıq Səlimi ciddi şəkildə düşündürməyə başladı. Aylinin ailəsinin təsiri də öz rolunu oynayırdı. Ən doğrusu nə idi, heç özü də bilmirdi.Aylini təkbaşına qoymaq istəmirdi. Sadəcə psixoloq ilə dəstək almaq olsaydı, düşünmədən razı olardı, amma ona dəli kimi yanaşılması onun ürəyini dağlayırdı. Həkimə bunu bildirəndə həkim gələcək zamanlarda Aylinin daha ciddi problemlərlə üzləşə biləcəyi ehtimalını irəli sürmüşdü.
Aylin hələ yuxuda idi.Səlim fürsətdən istifadə edərək Aylini seyr etməyə başladı,yastığa pərişan halda dağılan sarı saçlarını sığalladı,üzünü oxşadı.Aylin yavaş-yavaş yuxudan ayılmağa başladı. Gözünü ovaraq :
-Səlim, - dedi və dikəldi.
-Sabahın xeyir.
-Sabahın xeyir, Səlim, - deyib gülümsədi,-Niyə tez durmusan? - dedi.
-Saat 12nin yarısıdır, Aylin, - dedi və deməsi ilə Aylinin üzündəki təbəssümün yerini hüzn aldığı üçün dediyinə peşiman oldu,- Mən də indi durmuşam elə. Dünən gec yatdıq axı,-dedi və Aylini qucaqladı. Aylin yenidən gülümsədi.
-Bu gün səni bir yerə aparacam, Aylin,-sanki Aylin uşaq idi. Səlim də ona nəyisə izah etməyə çalışan