n baxışını hiss edib:
-Nəsə olub, Aylin?-dedi nəvazişlə.
-Radionu açım?- deməsi ilə Səlimin üzü gülümsədi.Aylində uşaq saflığı var idi.Səlimə Aylini sevdirən də elə bu uşaqlığı, məsumluğu, saflığı idi.Aylinə heyranlıqla baxdı.Aylinin ondan cavab gözlədiyini görüb: "əlbəttə",-dedi və üzünü yana çevirib cəld gözündən axan yaşı sildi. Aylin radionu açdı.
"Dəniz" mahnısını eşidəcək uşaq kimi sevindi. Səlim özünü güclə saxlayırdı. Ürəyi partlayırdı. Əzab çəkirdi. Aylin uşaq kimi idi. Saf idi.Heç kimi incitməzdi. Onun başına niyə gəldi axı bu? Bir tərəfdən də mahnı Səlimi daha da kövrəltmişdi. Keçən günlərin birində ikisi bu mahnını dinləmiş,hətta birlikdə zümzümə də etmişdilər. İndi bu mahnını eşidəndə ürəyində bir ağrı hiss etdi. Son anda Aylini aparmaqdan imtina etmək istəyərək maşını saxladı. Aylinin çaşqın nəzərləri altında başını sükana dirədi,bir müddət belə qaldıqdan sonra yenidən maşını işə saldı. Əsəblə maşını sürərək birbaşa xəstəxanaya gətirdi Aylini. Aylin xəstəxananı görüb qorxaraq Səlimə baxdı.
-Səlim, məni bura niyə gətirmisən?- dedi. Səlim onun sualını cavabsız qoyaraq maşından enib Aylinin qapısını açıb düşməyini gözlədi. Aylin isə çaşqınlıqla Səlimə baxırdı.
-Aylin,en aşağı,gedək,-dedi və üzünü başqa səmtə döndərdi,-Aylin, yaxşı olacaqsan. Söz verirəm,-dedi. Üzünü Aylinə tutaraq Aylinin üzünü ovuclarına aldı.
-Bura dəlixanadır, - deyib üzünü Səlimin əlindən çəkdi,-Məni bura niyə gətirmisən? Mən ki dəli deyiləm.
-Aylin,bir az müalicə aldıqdan sonra səni evə gətirəcəm.
-Məni istəmirsən daha,mən bunu bilirdim,-deyərək gözlərindən axan yaşı əsəbi şəkildə əlinin tərsi ilə silib maşından düşüb iti addımlarla Səlimin yanından keçdi. Səlim özünə gəlib Aylinin arxasınca qaçaraq qolundan yapışıb,-Aylin,-dedi. Aylin əsəblə qolunu Səlimin əlindən xilas edib üzünə baxdı.
-Nə deyəcəksən mənə? Hə? Demədinmi sözünü?- sakit,amma bir o qədər də qəzəblə dediyi sözün ardından əsəbi baxışlarını Səlimə hədiyyə etdikdən sonra xəstəxananın qapısı ağzında dayandı.