a daha yaxın olan Solmaz həkim Aylinin xəstəxanaya gətirildiyini görən kimi dərhal Nigara zəng etdi. Hər şeydən Nigarı agah etmək istəyirdi. Nigar sağollaşıb gedəndə nə qədər onu saxlamaq istəsə də,bacarmamışdı. Amma bu dəfə vəziyyət tamam başqa idi. Nigar və Aylinin bir-birinə olan bağlılığını hər kəs bilirdi. Ona görə də zəng etməyə məcbur hiss edirdi özünü. Xoşbəxtlikdən ilk zəngdə Nigar cavab verdi.Demək,zəng çatırdısa,hələ təyyarəyə minməmişdi.
-Nəsə olub, Solmaz ?
-Nigar, bilmirəm,necə deyim. Yaxşı ki,hələ getməmisən...-dedikdən sonra sözünün ardını gətirə bilmədiyi üçün susub dərindən nəfəs aldı. Nigarın səbrsizliklə cavab gözlədiyini bildirən fısıltılı səsini eşidib,-Aylin bıçaqlanıb,-dedi.
-Nə?-dedi təlaşla. Telefonu əlindən az qala yerə düşəcəkdi.Bir anlıq bunun bir yuxu olduğunu düşündü. Sonra,bəlkə də,onu geri gətirmək üçün oyundur ,düşündü. Amma belə oyun ola bilməzdi axı. Bir can ilə kim oyun oynamağa cürət edə bilərdi axı. Həm də hamilə bir can...-Nə vaxt olub?Necə olub?Kim edib?-deyərək qışqırdı, gözlərindən yaşlar axmağa başladı. Yaşlar aramsız axdığı üçün önünü görə bilməyərək az qala yıxılacaqdı...
-Kim edib bilinmir. Elə bu səhər gətirdi Səlim bəy. Qarın nahiyəsindən alıb zərbəni. Özü də hamilə imiş.
-Bilirdim... Yazıq Aylin... Mən indi gəlirəm,-deyərək telefonu söndürüb əşyalarını götürərək qaçaraq bayıra çıxdı. Yolda dayanan taksilərdən birinə oturub xəstəxanın yolunu izah etdi.
Taksi xəstəxanaya çatan kimi Nigar pulu ödəyib ətrafına baxmadan qaçaraq xəstəxanaya girmək istəyəndə bir nəfərlə toqquşub az daha yıxılacaqkən əlindən tutan adama baxdı. Həyat inadla onu Samirin rastına çıxarırdı. Bu qədər adamın içindən başqa adam yox imiş kimi Samirlə toqquşmuşdu.
-Nigar???-Samir gözlərinə inana bilmirdi.Nigarı bir dəfəlik itirdiyini qəbul etdikdən sonra bu rastlaşmaya bilmirdi,sevinsin,yoxsa yox.
-Aylin... Bıçaqlanıb dedilər,-dedi və özü də necə olduğunu dərk etmədən Samiri qucaqlayıb ağlamağa başladı.
-Ağlama... Hər şey yaxşı