olacaq,narahat olma,-deyib sevdiyi qadını təsəlli etdi Samir.
***
Uzun zamanın ardından həkim əməliyyatı bitirib otaqdan çıxanda bütün hər kəs onun qabağına qaçdı.
-Həkim, Aylin necədir,-Səlim hamını qabaqlayıb ilk öncə soruşdu.
Hər kəs həkimin ağzından çıxacaq sözlərə hakim kəsilmişdi.
-Vəziyyəti indi yaxşıdır. Qan çox itirmişdi.Körpəsini heç cürə xilas edə bilmədik, - təəssüflə baxıb sözünə davam etdi,-İndi isə Aylin xanım yatır. Bir azdan özünə gələcək. Keçmiş olsun hər kəsə.Əsas odur, Aylin özü yaxşıdır. Uşağınız yenə olar,-deyərək Səlimə təsəlliverici baxışlarını zillədi.
Səlim özünü tox tutmağa çalışsa da, körpəsini itirmək onu çox incidirdi. Ürəyini ağlayaraq boşaltmaq üçün bayıra çıxıb tənhalığa çəkildi. Bir müddət ayaq üstə dayandı, sərt əsən küləyin üzünə çırpılması ilə tutmağa çalışdığı çarəsiz yaşlar yanaqlarından süzülməyə başladı.
-Mən sizi qoruya bilmədim. Məni bağışla, körpəm. Məni bağışla,-heç belə ağlamamışdı Səlim həyatı boyu. İndi ürəyində qopan fırtınalar üzünə dəyən küləkdən daha sərt əsirdi. Qəlbi parçalanmışdı. Aylinə bu həqiqəti necə deyəcəkdi? O, bu yükə necə dözəcəkdi? Səlim düşündükcə dəli olurdu."Qoruya bilmədim sizi" - deyərək ağlayırdı. Sakitləşdikdən sonra Səlim Aylinin qaldığı otağa gəldi. Anası Aylinin baş tərəfində oturub ağlayırdı. Səlimi görüb onu qucaqladı.
-Hər şey yaxşı olacaq,Ayla xala,-deyib Səlim qaynanasının saçlarını sığalladı. Daha sonra Ayla xanım Səlimlə Aylini tək qoymaq üçün bayıra çıxdı. Səlim Aylinə yaxınlaşıb əlini tutub dodaqlarına yaxınlaşdıraraq uzun öpüş qondurdu.Saçlarını sığallayıb Aylinin sağ qalmağına görə Allaha şükr etdi. Daha sonra çarpayının yanındakı stulda oturub Aylinə tamaşa etməyə başladı. Bir müddət sonra gözünə yuxu getdi.
Aylin gözünü açanda xəstəxanada olduğunu görüb cəld qalxmaq istəyəndə birdən qarnında şiddətli ağrı hiss edib zarımağa başladı. Səlim Aylinin səsinə oyanıb onu oyanmış görüncə çox sevindi.
-Aylin, nə edirsən? Durma hələ. Uzan,-deyib Aylinə uzanmaqda kömək etdi.