isə hələ də axtarır...Nəticə nədir? Heç nə. Əlimdən heç nə gəlməməsi isə məni lap dəli edir.
-Saradan heç şübhə etmirsən?-Samir ehtiyatla soruşdu.
-Yox. Yox,Samir. Sara belə bir şey etməz. Bunu edəcək adam deyil.
-Aylinlə axı başqa kimin problemi ola bilər ki?
-Bilmirəm. Həkimlər deyir ki, bir iki ay öncə Aylinin xəstələrindən biri həyatını itirib. Ondan sonra ölən qadının əri Aylinə hücum çəkib.. Həkimlərin köməyi ilə kişini aralayıblar,-sonra doluxsundu, - heç bu olanlardan da xəbərim olmayıb. Çünki mən onunla maraqlanmamışam. Bəlkə, odur elə. İntiqam almaq istəyir.
-Yaxında anlaşılar. Narahat olma,-dedisə də,Sara olduğuna əmin idi. Sara hər şey edə bilərdi. Sadəcə Səlim onunla ayrılsa belə, ona toz qondura bilmirdi.

***

Aylin oturub qarnını sığallayraq gülümsəyirdi. Sanki hər şey yuxu imiş kimi hiss edirdi. Baş verənlər ruhunda ağır yaralar açmışdı və o baş verənləri qəbul etmirdi. Bəlkə də,etmək istəmirdi.
-Körpəm, sən yaxşı olacaqsan. Hər bir şey geridə qaldı. Bir az burda qalıb evimizə gedəcəyik.Anan səni çox istəyir,- deyib gülümsəyərək layla oxumağa başlayanda Nigar anidən içəri girdi. Aylin donuq baxışlarla Nigara baxmağa başlasa da, halını heç pozmadı.
-Nigar, görəsən qızdır, oğlan? Mənə elə gəlir ki, qızdır. Səlim istəyirdi, qız olsun. Dəniz qoyacağıq adını. O, elə deyirdi, - deyib gülümsəyərək Nigara baxdı. Gözlərindəki məsum parıltı, günahsız baxışları Nigarın ürəyini incidirdi.
-Aylin! Sən yaxşısan?! - deyib Aylinin yanına gəlib dizi üstə çökərək Aylinin əllərini əllərinə götürüb gözlərinə baxdı.
-Hə, Nigar.. Yaxşıyam. Niyə belə baxırsan ki mənə?
-Aylin! Sən qarnını niyə sığallayırsan?
-Körpəm var orda, - deyib gülümsəyərək yenə qarnını sığallamağa başladı.
-Aylin... O, yoxdur orda,-gözündən yaş axdı Nigarın. Rəfiqəsinin bu halını görmək onun üçün əsl işgəncə idi.Heç vaxt Aylini belə çarəsiz görməmişdi. Ən son görüşdüklərində necə də sevincli idi. Səlimin onu sevdiyini biləndə dünya onun olmuşdu. Amma indi o dünya başına