a yıxılmışdı.
-Yox. O, burdadır. Mən onu hiss edə bilirəm.
-Aylin. Belə etmə. Yenə hamilə qalarsan.
-Çıx burdan. Sən məni də, körpəmi də istəmirsən. Çıx burdan,-deyib əlini Nigarın əlindən çəkdi və qışqırmağa başladı,-Çıx, tez ol.Sənə nifrət edirəm mən,-Onun səsinə anası təlaşla içəri girdi.
-Qızım! Nolub, - deyərək qışqıran Aylinə və ağlayan Nigara baxdı.
-Ana, onu çıxar. O, mənə və körpəmə ziyan vermək istəyir,-deyib ona yaxınlaşan anasını qucaqlayıb başını onun qarnına söykəyib üzünü gizlətdi.Nigar göz yaşlarını saxlaya bilməyib bayıra çıxanda Samir onu görüb yaxınlaşdı və nə baş verdiyini soruşdu. Nigar Samiri görüb daha bərkdən ağlayaraq Samiri qucaqlayanda Samir özünü itirdi. Nigarın bu an Samirə necə də ehtiyacı var idi. Təsəlli verəcək heç kimi yox idi onun və Samir indi onun üçün əsl dayaq idi. Samir Nigarın saçını sığallayaraq nə baş verdiyini soruşdu.
-Aylin heç yaxşı deyil, Samir,-deyərək daha bərk sığındı Samirə. Səlim də bu vaxt Aylini görmək üçün gəlirdi və Nigarın dediyini eşidib təəccüblə:
-Nə olub ki, Nigar?-dedi və həyəcanla Nigara baxdı.
Nigar Samirdən aralanıb içəridə baş verənləri danışmağa başladı.
-Mən içəri girəndə qarnını sığallayıb layla deyirdi. Ondan səbəbini soruşanda körpəsinin olduğunu dedi. Ona həqiqəti deyəndə məni qovdu... - ağlamağa başladı. Özünü güclə ələ alıb ağlayaraq əlavə etdi, - O, heç yaxşı deyil,yeznə. Mən onu belə çarəsiz görməmişdim. Daha dünən onunla danışmışdım. Necə sevincli idi. İndi onu bu halda görmək məni çox incidir,-dedi.Səlim bunu eşidib cəld qapını açıb Aylinin otağına daxil oldu. Samir isə Nigarın əlindən tutub bayıra çıxardı.Səlim içəri girəndə Aylin hələ də ağlayırdı. Səlimi görüb anasının qucağından başını çəkib Səlimə əllərini uzatdı :
-Səlim, gəl... Onlar mənə yalan deyir. Sən gəl. Körpəmiz öldü, deyirlər. Amma mən bilirəm, o yaşayır, - dedi. Səlim ona yaxınlaşıb əlini tutaraq qucaqladı.
-Elədir. Düz deyirsən, - dedi və gözündən yaş axdı. Qaynanası ilə bir-birinə baxdılar. Ayla xanım da