ağlayırdı. Qızının bu halı onu çox incidirdi. Bu vəziyyətə dözə bilməyib bayıra çıxdı.
Ayla xanım oğluna xəbər verilməli olduğunu deyəndə ilk öncə Zakir bəy razı olmuşdu.Zahirə zəng edib bacısının vəziyyətindən onu agah etmək istəsə də, sonra fikrindən daşınmışdı. Nəticədə ,Zahir yad bir ölkədə idi. Aylin və Zahir bir-birinə çox düşkün idilər. Atası ilə arasında olanlardan sonra ayrı düşdükləri üçün hətta Aylin ilk zamanlar yeməkdən imtina etmişdi. Vəziyyəti pisləşdiyi üçün bir müddət xəstəxanada yatmalı olmuşdu da. Zakir bəy düşündü ki,bu xəbər Zahiri sarsıda bilər. Əməliyyat da yaxşı keçdiyi üçün ən son fikrindən daşınmışdı.
***
Artıq Aylinin vəziyyəti yaxşılaşdığı üçün həkim onu evə buraxmışdı. Aylin hələ də olanlarla barışmamışdı. Tez-tez hamıdan küsürdü. Kimsə uşağının olmadığını desə, ümumiyyətlə üzünə baxmaz,otaqdan qovardı.İndi də çarpayıda uzanıb gözlərini tavana zilləyib xəyallara dalmışdı. Anası Aylinin əşyalarını yığıb qapı önündə hazır qoydu. Bu vaxt Səlim otağa daxil oldu.
-Hazırsınızmı?
-Hər şey hazırdır, bala.
Səlim Aylinə yaxınlaşıb əlini əlinə alaraq öpdü.
-Evimizə gedirik, əzizim. Dur.
Aylin evə gəldikdən sonra ilk vaxtlar çox şən əhval-ruhiyyədə idi. Səlimlə danışıb-gülürdü. Ən önəmlisi isə hələ də körpəsini itirdiyini qəbul etmirdi. Hər dəfə danışanda uşaqları haqqında xəyallar qururdu.
"Qızımız olacaq, görəsən,yoxsa oğlumuz. Qız olsa, Dəniz demisən. Bəs oğlan olsa, nə qoyaq?"

-Səlim, mən məgər daha çəkici deyiləm?-Güzgüdə yan dayanaraq qarnına baxan Aylin Səlimin qapını açıb içəri daxil olmağı ilə ona sualını tuşladı.
-O hardan çıxdı, Aylin? Elə şey olar heç? Əlbəttə, çəkicisən,-deyib təəccüblənsə də, biruzə verməməyə çalışdı.Aylinə yaxın gələrək üzünü ovucları arasına aldı və alnından öpdü, - Sən niyə belə düşündün ki?
-Xəstəxanadan gələndən sən heç mənə toxunmursan, - dedi.
Səlim duruxdu. Heç belə bir söz gözləmirdi. Artıq evə gəldikdən bir həftə keçmişdi və Səlim onu incitmək istəmədiyi üçün onu sadəcə öpüb qucaqlayır,daha