Bolum 25

Həyatda ən çətin şeylərdən biri sevdiyin bir insanın itkisidir. O qədər dəyər verirsən ki, toxunmağa ,öpməyə qıya bilmirsən. Amma əcəl adlı biri gəlib heç "uf" da eləmədən qıya bilmədiyin insanı səndən ayıraraq aparır. Sənə qalan isə bir heçlik olur. Ona görə də zamanın məhdud olduğu həqiqətini əsla unutma! Edəcəyin hər şeyi bu gün et və sabaha heç nə saxlama. Çünki bilmirsən ,sabah olacaq,ya yox...

Səlim bir gün öncədən bütün hər şeyin planını qurmuşdu. Aylinin ad günüsündə Aylinin istəyərək, həqiqi evli kimi gəlinlik geyinməyini istəyirdi. Hər şeyi ona unutdurub xoşbəxt olmağını,bu xoşbəxt günlərin dadını çıxarmağını istəyirdi. Hər şeyi incəliyinə qədər,xırda detalına qədər düşünmüşdü Səlim. Səhər Aylin oyanmamış ona xırda notlarla kiçik sürpriz hazırlamışdı. Sonra da sadəcə Aylinlə olacağı bir məkan təşkil edib içini bəzətmişdi. Həyəcanlı idi. Aylinin sevinci onun da sevinci idi. Bilirdi ki,Aylin sürprizi sevəcək. Onun üçün hər şeyi ideal etməyə çalışmışdı.Yolda gələrkən Aylinə zəng edərək öncə onu sevdiyini demək istəyirdi,daha sonra isə onu da götürüb seçdiyi yerə getmək.Ona nə qədər sevdiyini desə də, bu Səlimə az gəlirdi.Aylindən bir saniyə uzaq qalmaq istəmirdi. Sevinclə Aylinə zəng etsə də,zəngləri cavabsız qaldı.İlk öncə təlaşlanmağa başlasa da,sonra hələ də oyanmadığını düşündü. Yenidən zəng etdi. Evə hələ getməyib Aylinin oyanmağını gözləmək istəyirdi. Amma özünün də dərk etmədiyi nəsə pis hiss gəlirdi ürəyinə. Ona görə də özünü cəld evə çatdırdı. Maşından enərkən bayır qapının açıq olması həyəcanına həyəcan qatmağa başladı. Tələsik maşından düşüb qapısını da bağlamadan qaçaraq evə daxil oldu. Aylini səsləyərək salona daxil olarkən gördüyü mənzərə qarşısında ayaqları taqtədən düşdü,dili tutuldu. Gözlərinə inana bilmirdi. Aylin əynində gəlinliklə qan içində yerdə uzanırdı. Donuq baxışlarla Aylinə yaxınlaşıb başını qucağına qoydu. O an nə baş verdiyini anladı sanki və qışqırmağa başladı.
-Aylin!!! Aylin!!!Oyan!!!-gözündəki yaşları sərbəst