ş edirəm,bəsdir. Mən artıq bezmişəm. Bizi evləndirən sizsiniz. Amma bir-birimizi sevən bizik. Mənə heç kim qarışmasın. Aylin xəstə deyil ki, sağalsın. Bu söhbət burda bağlansın. Mən artıq bezmişəm...
***

Öncələr Səlimin qərarını dəstəkləməsələr də,daha sonra hamı Aylinin yerinin Səlimin yanında olmağını düzgün qəbul etmişdilər. Səlimin də Aylinin də valideynləri gəlib nə qədər Aylinlə danışmağa çalışsalar da, o, heç kimlə danışmırdı. Sadəcə susmağı seçmişdi. Hamı anlayırdı ki,Aylin onların hər birindən inciyib. Öz sevimli rəfiqəsi ilə belə kəlmə kəsmirdi. Nigar neçə dəfə gəlib Aylinlə danışmağa çalışsa da, Aylin yalnızca onu dinləyirdi və ona da,hamıya da küskün şəkildə baxırdı. Çünki hamısından küsmüşdü. Hamıdan qəlbi qırılmışdı. Səlimə olan küskünlüyü isə tamam başqa idi. Səlimin hər zaman onun yanında olacağına o qədər öyrəşmişdi ki, Səlimin atdığı addım onu daha betər qırmışdı.
Bir neçə gün beləcə keçmişdi.Səssiz və çox səssiz...Səlim yenə də Aylinlə söhbət etməyə cəhd edirdi. Bu günlər ərzində bütün gününü Aylinlə keçirirdi. Gecə lər qollarını möhkəmcə Aylinə dolayaraq yatırdı. Onun qoxusunu içinə çəkib saçlarının təması ilə yatır,səhər də onun nəfəsi ilə gözlərini açırdı. Bu belə Səlimə bəs edirdi.
-Aylin, nə olar, mənimlə danış. Qışqır, vur məni. Amma susma. Danış mənlə. Mən səni orda qoymamalı idim. Bilirəm mən. Mən bir də səni tək qoyan deyiləm. Məni bağışla. Mən dözə bilmirəm sənsizliyə. Bu yüklə yaşatma məni. Səni çox sevirəm. Nə olar, hər şeyi düzəldək. Aramızda olan bu səddi uçuraq. Bizim sevgimiz hər şeyin öhdəsindən gələr,-Deyib Aylinin əllərini ovucuna yerləşdirdi. Aylin astaca başını qaldırıb gözlərini Səlimə zillədi. Səlimin üzünün hər cizgisini əzbərləməyə çalışırdı. Sanki hər şeyi yadında saxlamaq və bir daha unutmamaq istəyirdi.Anidən Səlimin boynuna qollarını dolayıb onu qucaqladı.
-Mən də səni sevirəm,-dedi və Səlimi daha möhkəm qucaqladı. Balacalaşıb sadəcə qəlbinə girib orda yaşamaq istəyirmiş kimi ona sığınıb qucağında yoxa