gözlərini Səlimə zillədi.
-Bilirəm, Sara... Mən demirəm ki, uşağıma baxan deyiləm. Baxacam.. Amma səninlə ailə ola bilmərik. Bunu unut. Sənə haqsızlıq etmək istəmirəm,inan. O gecə isə bir səhv yaşandı. Mən belə etmək istəməzdim.. Bağışla. Amma indi burda olmağın yaxşı deyil. Xahiş edirəm, get. Aylini sevirəm,Sara. Xahiş edirəm,bağışla məni. Aylinsiz bir həyat düşünə bilmirəm. Düşünmək istəmirəm. Aylin mənim üçün çox dəyərlidir. O,mənim həyat yoldaşımdır. Xahiş edirəm,indi get.
Sara qəzəblə ayağa qalxıb əsəbi baxışlarını Səlimin üzündə gəzdirib nəsə demək istəsə də,demədən iti addımlarla evdən çıxıb qapını çırpdı. Səlim isə tənhalığı ilə yalnız qaldı.Əslində, tənha deyildi, Aylinin xəyalı onunla idi. Səlim yenidən Aylinin otağına çıxıb çarpayıda uzandı. Toy şəkillərini sinəsinə sıxıb bütün gecə düşündü. Aylinin ona ehtiyacı vardı,Səlim bunu bilirdi və etdiyi səhv ucbatından əsəbiləşirdi.
-Axı mən niyə başqalarının ağlına uyuram ki?- Çarpayıda dikəlib əlləri ilə başını tutdu,- Sevgimə xəyanət etdim mən.Sən axmaqsan, Səlim. Axmaq,-deyərək çarpayıdan qalxdı. Bütün otağı dövrə vuraraq gəzməyə başladı. Əsəbiləşib:"Sən ən axmaq insansan,Səlim. Cəsarətsiz qorxağın birisən",-deyib yumruğunu divara ilişdirdi. Əlindən axan qan döşəməyə töküləndə sanki özünə gəldi.Səhəri beləcə diri gözlü açdı. Saat 6:00-ı göstərəndə öz otağına gedərək əynini dəyişib mətbəxə düşdü. Yemək yeməyə həvəsi olmadığı üçün sadəcə bir stəkan su içdi və evdən çıxdı. Bir az təmiz havanı ciyərlərinə çəkib gülümsədi. Baharın sərin mehi üzünə vurduqca sevinci daha da artırdı. Bu gün şən idi və bu xoşbəxtliyi kiminsə pozmağına icazə verən deyildi.
***
Nigar Aylinə zəng etsə də,Aylin zəngləri açmırdı. O,bu gün işə getməyib, evdə dincəlirdi. Aylini görməyə getmək üçün əynini geyinib, sadə bir makiyaj etdi. Bu gün kefi yerində idi. Bu sevincini Aylinlə bölüşmək istəyirdi. Dünənki günü düşünüb gülümsədi...
__________
-Təklifimi qəbul etməmisən, demək, - dedi Samir və Nigarın barmağına işarə