u vəziyyətdə ordan çıxarmaq düzgün deyil. Mənə qarşı gəlmə.
-Aylin mənim həyat yoldaşımdır. Onun mənim dəstəyimə ehtiyacı var. Siz necə atasınız axı? Mən də sizə uyub Aylini tənhalığa tərk etdim. Amma belə davam edən deyil. Aylinə nə olsa da,qoy yanımda olsun. Onun mənə,mənim də ona ehtiyacım var. Övladımızı itirdik biz. Bu çox ağrılıdır.
-Səlim...
-Kazım əmi, Aylinlə sevmirdik bir-birimizi. Mən bunu qəbul edirəm. Amma indi heç bir qüvvə onu məndən ayıra bilməz. Mən Aylini sevirəm və onu orda tək qoymağım ona ən böyük xəyanətimdir,-deyərək əsəbi addımlarla bayıra çıxdı. Ayla xanım da onun arxasınca çıxdı.
-Səlim,-maşınına doğru gedən Səlimi səslədi. Səlimə yaxınlaşıb,-sən düz edirsən. Aylinin yeri sənin yanındır,-deyərək ağladı.
-Narahat olma,Ayla xala.Hər şey yaxşı olacaq. Aylini evinə aparacam. O,mənim yanımda xoşbəxt olacaq. Yenidən övladımız da olacaq. Hər şey yaxşı olacaq. İnanın mənə,—deyib maşınına minərək ordan uzaqlaşdı.Ayla xanım isə ağlayaraq Səlimin uzaqlaşan maşınına baxdı.
Həkim nə qədər təkid etsə də, Səlim həkimi eşitmirdi.
-Mən onu burda qoya bilmərəm. Mən səhv etdim və onu bura gətirdim. Amma səhv etmişəm və mən bunu anlayıram. Mən yoldaşımı görməliyəm. O, burda qalmayacaq,-dedi və əsəblə təkid edən həkimə baxdı.
-Siz yoldaşısınız. Əlbəttə, necə istəsəniz, elə də edə bilərsiniz. Amma bu Aylin xanım üçün düzgün qərar deyil axı. Burda o, müalicə alacaq. Daha sonra sağlam şəkildə evinə qayıdacaq.
-O, dəli deyil. Ağlı yerindədir. Sadəcə uşağımızı itirdiyi üçün indi əsəbləri zəifdir. Bu isə mənim onu tək qoymağım üçün səbəb deyil.
-Səlim bəy...
Həkimə sözünü tamamlamağa icazə vermədi.
-Həkim, yoldaşımı aparıram. Qoy lap dəli olsun. Məni tanımasın. Dəli olub məni öldürsün. Başqa nə?-deyib əsəblə həkimə baxdı
-Başa düşürəm sizi..
-Xeyr,başa düşmürsünüz. Axmaq olan mənəm ki,onu bura gətirmişəm. Çəkilin o yana,-deyib əsəbi addımlarla
Aylinin qaldığı otağa tərəf getdi. Qapını açıb otağa girəndə Aylin üzünü divara tərəf çevirib yatırdı.