istədi. Mən buna heç cürə razı ola bilməzdim,Səlim. Artıq 1 ay yarımlıq hamilə idim onda mən. Sonra səninlə aramda,-dedi və gözlərini qaçırdı,-bilirsən də. O gecədən sonra düşündüm ki,bu uşağı səninmiş kimi qələmə verə bilərəm. Mən də Əlini aldatdım və dedim ki, uşaq düşüb. Sənə də uşağın səndən olduğunu dedim.Mən səni sevmişəm,Səlim.. Aylin qədər sevə bilmədim, düzdür.Amma sevdim səni. İlk vaxtlar səni bu həyatdan qurtulmaq üçün şans kimi gördüm. İndi anlayıram ki,sən ideal bir kişisən. Aylin səni hər şeydən çox sevdi..Sizi ayıran da mən idim,-dedi və şiddətlənən sancıdan gözlərindən yaşlar axmağa başladı. Artıq güclə nəfəs alırdı.
-Aylin? - bu dəfə Səlim təəccübdən gözlərini bərəltdi. Yerindən qalxmadan daha yaxın oturdu.
-Aylin getmədən bir gün öncə sizin evə gedib Aylinlə danışmışam,-dedi və aralarında olan o söhbəti xatırladı..

Aylin divanda oturub gözlərini bir nöqtəyə zilləmişdi...Səlimi düşünürdü. Səlimin onun pisliyini istəmədiyini dərk edirdi.Səlim evə gələndə onu qucaqlayıb sevdiyini deyəcəkdi ona. Bu həsrət bitməli idi. Birdən-birə Səlim üçün burnunun ucu göynədi. Qapının zəngi çaldı və düşüncələrə qərq olduğu üçün səs diksinməyinə səbəb oldu. Cəld yerindən qalxaraq Səlimi görmə ümidi ilə qapını açdı və Saranı qarşısından görməyi ilə qorxub qışqırmağa başladı. Sara onun ağzını tutub, içəri salıb qapını bağladı..
-Mənə qulaq as! Sən mənim sevdiyim adamı əlimdən aldın...Uşağımın atasını..-Deyib qəzəblə Aylinə baxdı.
-Sara...Əl çək məndən - deyib Aylin qorxu dolu,həm də qəzəbli nəzərlərlə Saraya baxdı...-Uşağımı aldın əlimdən. İndi də məni öldürməyə gəlmisən,-Deyib Saranın gözlərinə zilləndi. Sara eşitdiklərinin şokunda olduğu üçün sadəcə Aylinə qulaq asırdı,-Öldür,məni də öldür. Bundan sonra yaşamağımın nə mənası var,-Deyib ağlamağa başladı.
-Aylin,sən nə danışırsan?Mən səni öldürməyə gəlməmişəm,-Deyib Aylinə yaxın gəlib çiyinlərindən tutdu. Aylin onun əllərini əsəblə üstündən atıb qəzəblə baxdı.
-Uşağımı aldın məndən,- deyib qışqırdı və Saraya