l sonra....

Səlim artıq Bakıda dayana bilməyib Londona yerləşməyə qərar verdi.Aylinsiz bu şəhər artıq ağır gəlirdi ona. Yaşaya bilmirdi onsuz. Yeni bir həyata başlamaq istəyirdi qızı ilə birgə. Odur ki,qızı Saranı da götürüb Londonda bina evlərindən birinə köçdü. Qızına baxması üçün isə 40-45 yaşlarında olan Veronica xanımı işə götürdü. Burda Səlimin çoxlu dostları vardı. Veronica xanımı da onlardan biri məsləhət görmüşdü. Özü çox vaxt evdə olmurdu. Şəhəri yaxşı tanıdığı üçün müxtəlif yerlərə gedirdi. İngiltərədə yaşadığı zamanlar burda gecə klubu vardı. İndi də onun başına keçmişdi.İşini böyüdüb həmişəlik burda qalmaq istəyirdi. Bu gün işdən tez çıxmışdı.Evə gedib dincəlmək istəyirdi. Neçə gün idi,gecələr düz-əməlli yatmırdı. Özünü yorğun hiss edirdi. Binaya çatıb maşından düşdü. Binanın önündə park var idi. Saranı çox vaxt dayəsi ora aparırdı. Səlim də binaya girmək istəyəndə qızını parkda görüb onun yanına gəldi. Qızını öpdükdən sonra skamyaların birinə əyləşərək qızını seyr etməyə başladı. Yan skamyada uşaq arabasında bir yaşlarında sarışın bir qız uşağı oturmuşdu. Səlimə baxıb gülürdü.
Bu vaxt atası gəldi və Səlimlə salamlaşdı.
-Very nice child. God bless her.(Çox gözəl uşaqdır. Allah saxlasın),-dedi Səlim.
- Thank you very much (Çox sağ olun), - deyib uşağı da götürüb binaya girdi.
-Necə də Aylinə bənzəyirdi, - dedi öz-özünə..
Yenə də Aylin... Unuda bilmirdi... Onu tək qoyub gedən qadını unuda bilmirdi.Səlimi lazımı qədər sevməmişdimi,o?Niyə getdi,o?Səlim düşüncələr içində parkdan çıxanda üzünü Veronica xanıma tutub
-I go home. When Sara gets tired, take her(Mən evə gedirəm.Sara oynamaqdan yorulanda gətirərsiniz.)
-Ok,mister Salim(Yaxşı Səlim bəy)
Səlim yorğun addımlarla binaya girib liftə mindi.Evi 5-ci mərtəbədə yerləşirdi. Evinə çatıb qapını açdı və özünü otağına çatdırıb çarpayıya sərildi. Bir az uzanıb Aylini düşünməyə başladı.Yatağın yanındakı dolabın üstündə Aylinlə olan toy şəkilləri var idi. Ona baxıb şəkli əsəblə üzü üstə çevirdi.