Mən Ürəyimə Söz Deyə Bilmədim..
Ümidimi əzib keçdi ürəyimin hüznü..
Gömgöy xəyallara bağladı yollarını, tünd səssizliklərə salam dedi..
İndi ağır yüklər mindi çiyinlərimə, daşıya bilərəmmi bilmirəm..

xxxxxxxxx

Gözlərim bu günə mənasız baxarkən belə sabahların xəyalını qura bilərəmmi?
Kiçik bir uşağın ürkək baxışlarıyla görürəm həyatı..
Yeri, göyü, çiçəyi, ağacı..
Ən gözəli düşünərkən, ən pisi yaşayan gözlər..
Yaşana bilməyənlərin xəyalları..

xxxxxxxxxx

Yaşadıqlarının peşmanlığı..
Yaşayacaqlarının qorxusuyla..
Payızın saralıb tökülən yarpaqları kimi..
Gözəl xülyalarımın küləklə sovrulmağını izləmək..
Çox çətinmiş ürəyim.. Elə çətin..

xxxxxxxxxx

Söylə ürəyim, gündüz işıqlığı zülmət qaranlıqlara bərabər olacaqdı?
Mənim hər anım gecəmi olacaqdı?
Cavabsız suallar sıralanır ard-arda beynimdə..
Tıxadım qulaqlarımı eşitməsin heç bir şeyi!!!
Ən tək anımda Allaha sığınmışam, istəmirəm, yanıma gəlməsinlər..

xxxxxxxxxx

Sevinclərimi bilinməyən sabahlara basdırdım..
Və bilirəm ürəyim tək günahkar mənəm..
Yaşadığım hər ağrını mən səndə yığdım..
Gözyaşlarımı səndə saxladım..
Qışqırmadım, qışqırığımı eşitdirmədim..

xxxxxxxxxxx

Nə varsa dilimdə dərinliyinə atdım..
Elə ağrılarda boğdum ki, səni..
Xoşbəxtliyə ayıracaq yer qoymadım..
Ümidimi əzib keçdi ürəyimin ağrıları desəm də,
Ümidimi hüznümə məğlub edən mənəm..
Mən ürəyimə söz deyə bilmədim,
Mən ürəyimi güldürə bilmədim..